DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



sunek całkowitego Cyklopa. Posiadamy więc w naszej faimie gatunek Turkiestano- 

 wi właściwy (patrz niżej C. v a r i c a n s Sars.~ C. o r i e nt a 1 i s Uljan.), o Ittó- 

 rym u żadnego z innycli autorów nie spotykamy wzmianki. Zbliżony jest on do C. 

 lu c i du 1 u s po dług opisu Sarsa, ale ta ostatnia forma posiada krótsze widełki 

 (rami caudales longitudinem segmentorum antecedentiuni 

 2 s u p e r a n t e s), inne nieco igiełki ogonowe pod względem długości stosunkowej 

 i inne uzbrojenie kończyn, a mianowicie: 2 kolce nazewnątrz i 3 igiełki nawe- 

 wnątrz na II członeczku nóg gałęzi pławnych zewnętrznych ^^). 



6. Cyclops pulclftellus. Koch. 



(Tab.XXI. Fig, 146-155). 



Przednie rożki 17 człon, zaledwie dochodzą do tylnego brzegu pierwszego 

 pierścienia ciała (głowotułowia). Stos. dług. niektórych członków mniej więcej 



I III IV VII XV XVI XVII 

 wynosi (6 : 1 : 2 : 2 : 2 : 3 : 3 ), a układ igiełek i czopków^ — zwykły. 



Tylne rożki długie i dość grube. Na III człon, nazewnątrz 5 igiełek, a 2 na 

 granicy z IV, który uwieńczony jest siedmioma dość rozwiniętemi szablo watemi 

 igiełkami. 



Warga górna składa się z 10 ząbków. 



Szczęki i nogoszćzęki nie okazują żadnych osobliwości. Wierzóh. człon, 

 nogoszczęk. zewn. zlekka karbowany, dźwiga dwie grubsze igiełki, dwie cieńsze 

 i jednę zmarniałą; hak gruby i mocny. Owłosienie gęste, ale nieco słabsze niż 

 11 C. s t r e n u u s. 



Kończyny zbudowane podług typu C. v i r i d i s, ząbki na granicach człon, 

 niezmiernie delikatne. 



Nóżka szczątkowa składa się z krótkiego, dość szerokiego członeczka z igieł- 

 ką i długiego, o kształtach nieco nieprawidłowych, wierzchołkowego członeczka, 

 zbrojnego długą igiełką i smukłym, zlekka piłkowanym kolcem, wyżej ponad 

 igiełką przymocowanym. 



(Kolec stanowi mniej więcej pół igiełki na długość). 



Odwłok dość długi zlekka ku tyłowi się zwężający, (Stosunek dług. segm. 

 brzusznych 11:5:4:3). 



Widełki długie i cienkie równają się prawie summie trzech ostatnich pier- 

 ścieni brzusznych „ramis caudalibus łon gis et tenuibus, longi- 

 tudinem segmentorum a n t e c e d e n t i u m t r i u m e t i a m s u p e- 



Sars mówi: „A r t i c u 1 u s u 1 1 i m u s r a m i e x t e r i o r i s p e d u m n a- 

 tatoriornm intus setis 3, extus aculeis 2 instrnctus', stosując te sło- 

 wa do gatunków następujących: C. viridis, C. gig as, C. lucidnlus, C. pulchellus etc. 

 Autor nie wspomina, że dane te dotyczą trzech ostatnich tylko par kończyn, bo pierwsza posiada na- 

 wewnątrz tylko dwie igiełki. (Patrz odpow. tabl. przy C. vi r i dis) 



