4. LANDE. MATERY.TAŁY DO FAUNY SKORUPIAKÓW. 



355 



r a u t e s" Sars.; ,,die Furcaerlangt fast die yierfaclie Lauge des letzten Tlioracal- 

 segmentes" (? Abdomiualsegmeutes, Claus), a mianowicie=ll. W górnej części 

 widzimy drobne wcięcie z igiełka szczątkowa. 



Z igiełek ogonowycli poprzeczna umieszczoną jest w dołnej trzeciej części 

 widełek (część widełek nad nią: do części widełek pod nią = 7 : 3), I i IV pra- 

 wie równe, krótkie; JI równa się sumie trzech ostatnicli segmentów brzusznycli 

 wraz z widełkami; III najdłuższa równa się długości całego brzuszka. (Stosunki 

 ich dług. 4 ; 20j 33 : 5). Owłosienie skąpe, zaczyna się dość daleko od podstawy 

 igiełek środkowych. 



Pierścienie tułowia nie tworzą żadnych bocznych wyrostków. 



Worki jajowe podługowato-owalne zawierają znaczną ilość jajek (50 i wię- 

 cej) prawie przezroczystych. Widywałem okazy z workami błękitnie zabar- 

 wionemi. 



Gatunek ten spotkałem jesienią w stawie Ogrodu Zoologicznego (Bagate- 

 la) w Warszawie. 



W okolicach Pruszkowa nie udało się mi go znaleść. Długość ciała po- 

 dług Clausa wynosi 2 mm^ Sarsa 1,25 min, Yosselera 2 mm. 



W niektórych okolicach ciała (jak np. zewnętrzna krawędź uogoszczęki ze- 

 wnętrznej, poczęści brzeg zewnętrzny niektórych kończyn, odwłok wzdłuż boków 

 swoich, jako też widełki i t. p.) naskórek posiada marszczony nieco kontur, jakby 

 karbowany, co wyraźniej spostrzegamy na uogoszczęce C. s i m p 1 e x. (patrz 

 niżej). O tej osobliwości wspomina tylko Reliberg. „Doch eine fitr diese Art 

 hochst eingenthiimliche Granulation auf dem ganzen Korper ist noch uirgends 

 erwalint". 



C. pulchellus po raz pierwszy został opisany przez Kocha ^2), następnie 

 Claus ^3^, nieznając jego pracy, ten sam gatunek opisuje pod mianem C. b i c u- 

 s p i d a t u s. Sars ^*) Avraca do nazwy pierwotnej, a Hoek ^^) i Szmankiewicz 6<^), 

 opierając swe badania na dziełach Clausa, podtrzymują nazwę nadaną przez tego 

 ostatniego. Rehberg ^') zwraca uwagę na tę niewłaściwość i używa znów na- 

 zwy pierwotnej, a za nim idzie i Yosseler ^^). 



Ten ostatni opisuje kilka nawet odmian i mówi o niestałości cech tego ga- 

 tunku, A mianowicie, widział on na „Frauenkopf bei Stuttgart", formę o 14-stu 

 członkowych rożkach, o której mówi: „beinahe zu einer neuen Art wiirde ich eine 

 mit 14 gliederigen Antennen yerseheue Yarietat (Taf. V. Fig. 19—23) erheben, 



^ Koch. 1. c, Heft. XXI. Tabl. 2 (ficle Sars). 



6 ') Claus. Das Geiius Cyclops (Weitere Mittheikmgen) pag. 209. Fig. 6 i 7, oraz Die freileb. 

 Copep. p. 101. 



64) Sars. 1. c. pag. 37. 



6 5) Hoek 1. c. p. 17. Taf. I. Fig. 7—11 (fide Rehberg). 



Szmankiewicz 1. c. 

 6^} Rehberg. Beitrag zur Kenii tniss etc. p. 543. 



Yosseler 1. c. p. 194. Taf. V. Fig. 19-23, 24—28. 



