A LANDE. MATERYJAŁY t>0 FAUNY SKORUPIAKÓW. 



359 



Do C. s trenu u s Fischer zbliżone są trzy formj^ jeszcze przez Sarsa 

 (1. c.) opisane, a dotąd przez żadnego z późniejszych autorów niewspomniane, 

 a mianowicie C. s c u t i f e r, C. a b y s s o r u m i C. 1 a c u s t ri s. Główniejsze 

 ich znamiona są następujące: 



C. s c u t i f e r: IV i V pierścień piersiowy posiada mocne boczne wyrostki, 

 które, stykając się ze sobą, tworzą jakgdyby tarczę czworokątną; widełki nieco 

 dłuższe od sumy dwu ostatnich pierścieni brzusznych, z krótkiemi igiełkami 

 ogonowemi, z których III o wiele dłuższa od pozostałych. 



C. abyssorum. Widełki przewyższają sumę trzech ostatnich pierścieni 

 brzusznych, z igiełkami ogonowemi długiemi, z których III więcej jak dwa razy 

 dłuższa od widełek, a II cokolwiek krótsza. Rożki przednie prawie dosięgają III 

 pierścienia piersiowego. 



Z wierzchołkowych kolców IV pary kończyn, jeden dwa razy krótszy od 

 drugiego. 



C. 1 a c u s t r i s. Widełki nieco dłuższe od dwu ostatnich pierścieni brzu- 

 sznych z igiełkami ogonowemi średniej długości, IV prawie trzy razy dłuższa od I, 



II i III prawie jednakowe. 



Z wierzchołkowych kolców IV pary kończyn jeden 4 razy krótszy od dru- 

 giego. Kolec nóżki szczątkowej zmarniały. 



Wobec zmienności C. s t r e n u u s — samodzielność gatunków wspomnia- 

 nych, przez Sarsa dość pobieżnie opisanych, może być zakwestyjonowana. C. s c u- 

 tifer z kształtu swego przypomina formę C. yicinus Uljan. powyżej 

 opisaną. 



8. Cyclops simplex. Poggenpol. 



(Tab. XVI. Fig. 42 --45; Tab. XVn. Fig. 46-60), 



Przednie rożki, dość długie i grube, dochodzą prawie do IV segmentu ciała. 

 Stosunkowa długość oddzielnych członeczków między sobą mniej więcej taka sa- 



I VII XV XVI XVII 



ma, jak u form poprzednio opisanych. (Stos. wiel. niektórych 10 : 3,5 : 4 : 5 : 4,5), 

 jak również i rozmieszczenie igiełek, które wogóle odznaczają się swą długością. 

 Górna połowa ostatniego członeczka dźwiga zazębioną listewkę. 



Tylne rożki bardzo długie i cienkie. Na brzegu i na powierzclmi I człon, 

 spostrzegamy rząd delikatnych ząbków. Brzeg wewnętrzny II człon, nieco w^y- 

 pukły, zaopatrzony jest w dość długie, delikatne włoski. Na zewnętrznym brzegu 



III człon. 5 słabo rozwiniętych igiełek, a na granicy z IV— dwie. Igiełki końcowe 

 silnie rozwinięte. 



Warga górna składa się z 10 ząbków; oba zewnętrzne— najdrobniejsze, oba 

 drugie najsilniejsze, reszta drobne i ciasno obok siebie ułożone. 

 Szczęki mocno rozwinięte. 



Z nogoszczęk zewnętrzna odznacza się tem, że dolna część brzegu zewnętrz- 

 nego tw^orzy kilka jakby nieznacznych wypukleń w kształcie karbów (Einkerbun- 



