360 



DZIAŁ 111. ZOOLOGIJA. 



gen), a drugi członeczek uogoszczęki wewnętrznej z obu stron zaopatrzony jest 

 we włoski. Wierzchołkowy członeczek nogoszczęki zewnętrznej dźwiga dwie grube 

 igiełki, jednę mniejszą i dwie zmarniałe, a wierzcłi. człon, nogoszczęki wewnętrz- 

 nej — jednę długą, drugą znacznie mniejszą i trzecią zmarniałą. Owłosienie— 

 dość gęste. 



Kończyny zbudowane podług typu C. v i r i d i s. Ząbki, o ile się znajdują 

 na granicacłi członeczków, są bardzo delikatne, krawędź zewnętrzna exopoditów 

 po części zJekka piłkowana, końcowe kolce lY pary kończyn jednakowo długie, 

 a jej blaszka łączna u dolnych kątów zewnętrznych dźwiga po tępym wyrostku. 



V nóżka szczątkowa składa się z dwu członeczków. Podstawowy — wpo- 

 przek nieco wyciągnięty i u dolnego zewnętrznego kąta wydłużony o mniej lub 

 bardziej wyraźny wyrostek cylindryczny, na którym przymocowana jest igiełka. 

 Drugi— podługo waty na wierzchołku dźwiga igiełkę ku końcowi nieco owłosioną, 

 a na brzegu wewnętrznym (prawie u połowy jego) drugą grubszą igiełkę. Ta osta- 

 tnia pokryta jest bardziej gęstemi, ale za to drobniej szeuii włoskami. 



Z 4-ch pierścieni brzuszka— I wyrównywa prawie długości pozostałych, jest 

 równomiernie cylindryczny nie o wiele węższy od Y pierścienia piersiowego. Na- 

 stępujące stają się z kolei coraz mniejsze. (Stosunek ich dług. 12:5:4: 3,5). 

 Dolny brzeg ostatniego segmentu posiada bardzo drobne i delikatne ząbeczki. 



Widełki dość krótkie i grube, prawie dwa razy dłuższe od ostatniego pier- 

 ścienia brzusznego. Z igiełek końcow5^ch poprzeczna umieszczoną jest dość wy- 

 soko. I— co do długości równa się widełkom, II — przeszło 3 razy dłuższa, III — 

 4 razy, a nakoniec najcieńsza lY igiełka dwa razy dłuższa. (Stosunek ich dług. 

 7 : 22 : 30 : 14). 



C. s i m p 1 e X należy do drobniejszych gatunków. Jest przezroczysty, wor- 

 ki jajowe nieco ku brzuszkowi przyciśnięte, z dość przezroczystemi jajkami od 

 10 — 20 w każdym worku. Znalazłem ten gatunek w Avielkiej obfitości wraz 

 z poniżej opisanym C. hyalinus Rehb. w stawach w ogrodzie p. Jana 

 Bersona w Pruszkowie oraz w stawie na Łomiankach w wodzie, dostarczonej mi 

 stamtąd przez pp. Lindenfelda i Pietruszyńsl^iego. 



Pod nazwiskiem C. simplex pierwszy Poggenpol '^) niezbyt szczęśli- 

 wie opisał formę, która nie we wszystkich szczegółach zgadza się z naszym opi- 

 sem, ponieważ zaś Yosseler pod tem samem mianem opisuje zupełnie identy- 

 czny gatunek z naszym — więc przypuszczamy pewną niedokładność w pracy 

 i rysunkach Poggenpola i idąc śladem Yosselera, zachowaliśmy dla naszego Cy- 

 klopa nazwisko C. sim plex. Nadto Hoek szczegółowo dyjagnozuje formę 



Poggenpol. „Spisok Copepoda, Cladocera i Ostracoda Moskwy i jeja okresnostiej", pag-. 

 70. Tab. XIV. Fig. 1—3, 



73) Yosseler. „Die freileb Copep. Wurtemberg." 1886. pag. 193. Tab. IV. Fig. 15—17. 

 78) Hoek. „Zoetwater. Copepoden." pag. 13. Tab. III, Fig. 1—12; 1875 (fide Relib.). 



