DŻIAL III. ZOOT-Or;iJA. 



Tylne rożki dość cieukie. Na brzegu II człon, rząd bardzo delikatnj^cli i dość 

 długie]] włosków, toż samo na III człon. Na brzegu zewnętrznjan tego ostatnie- 

 go 7 igiełek, a na granicy z IV — 2. Wierzchołkowe, szablowate igiełki (6) .silnie 

 rozwinięte, środkowa największa, delikatnie piłkowana. 



Warga górna zawiera liczne drobne ząbki. 



Organy gębowe nie przedstawiają żadnych osobliwości. Owłosienie igiełek 

 dość gęste, a na niektórych włoski są bardzo długie (pierwsza ig. na Ił człon, no- 

 goszczęki zewn.). Hak smukły. 



Kończyny zbudowane podług typu C. v i r i d i s (patrz odp. tabl.), ale ko- 

 lec drugi końcowy gałęzi wewnęti znej łV pary nóg— nadzwyczaj drobny, jak zre- 

 sztą wszystkie kolce zewnętrzne tej kończyny (patrz rys.). Dolny zewnętrzny 

 kąt blaszki łącznej zaopatrzony w półkole tępych ząbków, a na IV parze kończyn 

 nadto w półkole włosków i poprzeczną drobną piłkę. 



Nóżka szczątkowa składa się z dwu członeczków. Podstawowy, dość 

 krótki ale dość szeroki, dźwiga dość długą igiełkę na dolnym zewnętrznym kącie, 

 drugi zaś — podługowaty, walcowaty zaopatrzony jest na wierzchołku w dwie 

 dość długie igiełki, z l^tórych wewnętrzna, umieszczona cokół wieczek wyżej, jest 

 grubsza i delikatniej oAvłosiona. 



Z pierścieni brzusznych I walcowaty jest dwa razy dłuższy od następnego. 

 (Stosunki ich dług. 8:4: 3,5 : 3). Widełki o jednę trzecią dłuższe są' od ostatniego 

 segmentu brzusznego (=4) a z ich igiełek końcowych — poprzeczna umieszczona 

 w dolnej połowie Avidełek, I (zewnętrzna) najkrótsza, II 3^ razy, a III prawie 5 

 razy dłuższa od I; lY niewiele krótsza od II. 



(Stosunk. ieli dług. 3,5 : 13 : 19 : 10). Owłosienie bardzo gęste. 



Worki jajowe, zawierające niewiele (4 — 10), ale zato stosunkowo dość dużych 

 jajek, leżą równolegle do brzuszka. 



Wielkość C. h y ą 1 i n u s wynosi l^?n?n (Eehb.). Jestto więc jeden z naj- 

 drobniejszych gatunków: wskutek nieznacznych swych W3nniarów, przezroczysto- 

 ści ciała i woreczków jajowych, trudno go dojrzeć okiem nieuzbrojonem. Znala- 

 złem go w zadziwiającej obfitości w dużych, przezroczystych stawach w Pruszko- 

 wie, w ogrodzie p. Jana Persona. Wiele osobników było pokrytych kępką wodo- 

 rostów, co nadawało im kształt dla oka dziwaczny. 



Formę tę opisał poraź pierwszy w roku 1880 Rehberg "). Znalazł on ją 

 w okolicach Bremy w miesiącach od Czerwca do Sierpnia, przyczem robi uwagę, 

 że nocą częstszą jest, aniżeli we dnie, czego potwierdzić nie mogę, gdyż za dnia 

 nało wiłem nieraz tysiące egzemplarzy. Gatunek ten, jak mówi Rehberg, zbliżo- 

 ny jest do C. o i t h o n o i d e s Sars, który się odeń różni różkami prawie tak 

 długiemi, jali tułów. Być może, iż przy bliższem rospatrzeniu warunków^, w jakich 

 obie te formy żyją, dałoby się je zidentyfikować. Dodamy tu tylko, że C. o ith o- 

 n o i d e s odnalazł Sars w wodzie słonej, C. h y a 1 i n u s zaś żyje w wodzie słod- 



") Rehberg 1. c. pag. 542. Tab. VI, Fig. 1, 2, 

 '8) Sars 1. c. p. 32. 



