364 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



B. FORMY Z ROŻKAMI 12-CZŁONKOWEMI 



11. Cyclops agilis Koch. 



(Tab. XVII, Fig. 69; Tab. XVIII, Fig. 70-80). 



Przednie rożki cienkie i długie dochodzą do połowy III pierścienia piersio- 

 wego, mało się ku wierzchołkowi zwężając. Z 12 członków najmniejsze są III 

 i II, nieco większe II i Y, najdłuższy I oraz 8 ostatnie, które ku wierzchołkowi 



I II III V VI VIII IX X XI XII\ 

 stają się coraz cieńsze (Stos. wiel. niekt. człon. 6 : 2 : 1 : 2 : 1 : 4 : 3,5 : 4 : 6 : 6 / 



Najdłuższe igiełki widzimy na granicy I i II oraz IV i V człon. Wzdłuż 

 dwu ostatnich członecżków ciągnie się nadzwyczaj delikatna i wąska listewka. 



Tylne rożki stosunkowo niedługie i grube. III członeczek zaopatrzony naze- 

 wuątrz w 5, a na granicy z IV człon, w 4 igiełki. Igiełka główna, z początku z kil- 

 koma dłuższemi, a następnie bardzo króciutkiemi włoskami. 



Warga górna składa się z 10 równomiernie prawie rozwiniętych i ciasno 

 obok siebie ułożonych ząbków, przyczem jej brzeg przedni jest mocno wklęsły. 



Szczęki dobrze rozwinięte. 



Nogoszczęki z dość gęsto owłosionemi częściami dodatkowemi. Wierzchoł- 

 kowy członeczek nogoszczęki zewn. zaopatrzony jest w dość cienkie igiełki, 

 a wierzchołkowy członeczek nogoszczęki wewn. uzbrojony jest w jednę grubą bar- 

 dzo i dwie cienkie igły, podczas gdy przedostatni członeczek tejże nogoszczęki 

 dźwiga nieco ku górze haczykowato zagięty kolec. 



Kończyny zbudowane podług typu C. signatus (patrz odp. tabl.). Kolce 

 kończyn zwłaszcza I i IV pary są dość cienkie, długie i mocno zazębione; oba 

 końcowe kolce IV pary kończyn zazębione, chociaż zewnętrzny jest nieco mniej- 

 szy. Drugi członeczek podstawowej części nóg, mocno rozwinięty i u wewnętrz- 

 nego, dolnego kąta wydłuża się j akby w zębaty wyrostek. 



Nóżka szczątkowa jednoczłonkowa, z wyrostkiem na wierzchołku. Do tego 

 ostatniego oraz do dolnego zewnętrznego kąta nóżki przymocowane są dwie 

 cienkie igiełki, a do dolnego wewnętrznego mocny (gruby i dość długi, ale krót- 

 szy od igiełek) kolec z nieznacznem zwężeniem w górnej części, poniżej którego 

 aż do samego wierzchołka wyraźnie jest zazębiony. 



Odwłok 4-człoukowy. I segment nieco mniejszy od sumy dwu następują- 

 cych, dwa ostatnie równe między sobą. (Stos. ich dług. 10 : 7 : 5 : 5). Na grani- 

 cy pierścieni dość znaczne, ale nierównomierne ząbki, które na końcu brzuszka są 

 krótkie i grube. Widełki długie i cienkie (dług.: szerok.= 9:3: 2); ich brzeg ze- 

 wnętrzny wzdłuż całej swej długości dźwiga rząd jakby blaszeczek, co nadaje mu 

 wygląd piły.' Z igiełek końcowych poprzeczna krótka, w bliskości wierzchołka 

 umieszczona, I najgrubsza nazewnątrz zazębiona, nawewnątrz owłosiona, II 

 u podstawy goła, następnie nazewnątrz zaopatrzona jest w kilka drobniutkich 

 kolców (4), a dolne ^/.s części igiełki z obudwu stron zaopatrzone są w gęsto 



