A. LANDE MATERYJAŁY DO FAUNY SKORUP tAKÓ W. 



365 



ułożone, ale krótkie dość włoski. III, co do owłosienia zacliowuje się analogicznie. 

 IV, najcieńsza, nieco dłuższa od T, nawewnątrz tylko posiada parę włosków. (Stos. 



V pierścień piersiowy posiada mocno nazewnatrz sterczące boki, zaopatrzone 

 w pęczek włosków, o których autorowie nie wspominaj {| i na rysunkach nie ozna- 

 czają. 



Worki jajowe, zawierające zwykle do 14 jajek, różnorodnie zabarwionych, są 

 kształtu podługowatego i mało przylegają do brzuszka. 



Zabarwienie bardzo zmienne. Egzemplarze, pochodzące ze stawu w Bagateli 

 (na wiosnę) posiadały amarantowe zabarwienie I, III, IV i V pierścienia piersio- 

 wego, podczas gdy II był prawie bezbarwny, wskutek czego można było okiem 

 nieuzbrojonem zauważyć biały poprzeczny pasek na grzbiecie. Brzuszek zaś był 

 podobnie zabarwiony, ale tu znów górna część I pierścienia wykazywała najmoc- 

 niejsze zabarwienie, wskutek czego na brzuszku można było dojrzeć ciemny pa- 

 sek poprzeczny. 



Osobniki, pochodzące ze stawu obok Promenady belwederskiej, miały górne 

 części kończyn koloru ciemno-szarego. a ponieważ przeświecały po przez ciało, mo- 

 żnaby było myśleć, że tułów posiada kilka (4) pasków poprzecznych, jak C. a n- 

 n u 1 1 i c o r n i s Koch. W pierwszej chwili, nawet tak przypuszczałem, ale mi- 

 kroskop odsłonił prawdę. 



Cyclops agilis należy do najpospolitszych form, zamieszkuje płytkie 

 i głębokie, duże i małe, stojące i zwolna bieżące wody. Znajdowałem go w każ- 

 dym prawie zbiorniku wody w Pruszkowie. 



Prócz wyżej opisanej formy, w stawach pęcickich, pod Pruszkowem widzie- 

 liśmy dwie inne bardzo do niej zbliżone, które należy, może, uważać jako jego od- 

 miany. 



Pierwsza, której nadamy miano C. agilis varietas a, odznacza się in- 

 nem owłosieniem igiełek widełkowych, które wykazują jakgdyby przejście od 

 formy właściwej do v a r i e t a s b, cieńszym nieco kolcem na nóżce szczątkowej, 

 drobnemi bardzo różnicami w długości pierścieni brzusznych, igiełek ogonowych 

 oraz rożków pierwszej i drugiej pary. 



Druga zaś, C. agilis v a r i e t a s odznacza się tern, że trzy ostatnie 

 członeczki posiadają bardzo delikatnie zazębioną listewkę (naj^^'yraźniej występu- 

 je ona w podstawowej połowie ostatniego człon.). Owłosienie igiełek ogonowych 

 przedstawione jest na Fig. 80 />, Tab. XVII, a z innych względów bardziej przy- 

 pomina ona formę właściwą, niż jej v a r i e t a s a. 



^ Opis C. agilis znajdujemy u autorów następuj ąc}'ch: 



i8o8 C y cl o p s agilis Koch. Deutschlands Crustaceen. H. 21 Tab. 3. 



1851 serriilatus Fisclier. Beitrage 1851, p. 423, Tai. X. 



dług. ig. 5,5 : 26 : 35 : 7). 



1862 



1853 



1857 



5? 



Fig. 22 ---23, 26-31. 



Lilljeborg. i3e Crustaceis etc. pag. 158, 

 Taf. XV, Fig. 12. 



Claus. Das Genus Cyclops, pag. 36, Taf. I, 

 Fig. l-~3. 



Sars, Oversigt etc. pag. 45, 



