368 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



ais die von C. serrulatus", a dalej: „aucli scliliesseii sieli die Fiirca UDd das rudi- 

 mentare Fiisscłien dem entsprechenden Korpertlieil dieser Art an": w obec tego, 

 stanowczo zdaje się mogę twierdzić, że Eeliberg błądzi, a jego przypuszczenie 

 ,,so yermuthe ich bei Claus einen Irrthum" nie wytrzymuje krytyki. Nam sie 

 Avydaje prawdopodobniej szem, że C. spinulosus Cis. będzie odpowiadał na- 

 szemu C. a g i 1 i s V a r. b, czego jednak twierdzić stanowczo nie możemy, z po- 

 wodu niezupełnie dokładnego opisu Clausa i zupełnie niewystarczających 

 rysunków^ 



Przejściową jakgdyby formę między C. a g i 1 i s i C. m a c r u r u s opisu- 

 je Uljanin pod mianem C. a 1 a j e n s i s. Eóżki stanowią prawdziwe pomię- 

 dzy niemi przejs'cie, tak pod względem absolutnej, jak i stosunkowej długości czło- 

 neczków pojedynczych; widełki wzdłuż całego brzegu zewnętrznego zaopatrzone 

 są w krótkie, ale ostre włoski: różnica w długości środkowych igiełek ogonowych 

 (II i III) mniejsza, a długość widełek wyrównywa zaledwie I pierścieniowi brzu- 

 sznemu. Długość ciała 1 ,5 mm. Oczywiście, C. a g i 1 i s Koch z odmianami 

 swemi, C. macrurus Sars, C. spinulosus Cis. (?) i C. a 1 a j e n s i s Ul- 

 jan. stanowią znowu jakgdyby grupę zamkniętą, której członkowie, blisko nader 

 spokrewnieni, wykazują dobitnie przejścia wzajemne. 



13. Cyclops Yaricaiis. Sars—orientalis. UljaniiK 



(Tab. XVIIT. Fig. 81— ^)0). 



Przednie rożki 12-to członkowe krótkie, grube, mało się ku wierzchołkowi 

 zwężające, prawie dosięgają tylnego brzegu I pierścienia tułowia. Najdrobniej- 

 sze są III i YI, największe I, VIII i IX; IV, VII i trzy ostatnie średniej wiel- 

 kości. Igiełek bardzo wiele i stosunkowo dość długich, zwłaszcza na I, IV i Nil 

 członeczku; niektóre z nich bardzo delikatnie owłosione ^'*^). 



Tylne rożki dość grube i długie. III czlou. dź vYiga 7 (na brzegu zeAVuęti z.) 

 i 2 (na granicy z IV człon.) igiełki. Wierzchołkowe igiełki (7) mocno rozwinie^ 

 te. Igiełka główna (na I człon.) u C. v a r i c a n s jest stosunkowo krótka i nad- 

 zwyczaj delikatnie owłosiona. 



Warga górna zawiera 10 ząbków ostrycli i mocnych: oV)a drugie iiieco na- 

 zewnątrz zakrzywione, oba pierwsze najdrobniejsze. Wcięcia mało głębokie, ale- 

 guz bardzo wydatny. 



Szczęki i nogoszczęki stosunkowo słabo rozwinięte i bardzo skąpo 

 owłosione. 



Kończony dwuczłonkowe, zbudowane podług typu następującego: 



Uljanin. „Putieszestwie w Turkiestan/' str. 35. Tab. XII. Fig. 5—6. 

 89) Wbrew słowom TJljanina „rożki pokrytj^ bolszym koliczestwom nie pieriHlycli 

 szczetinok". 



