A. LANDE. MATERYJAŁY DO FAUNY SKORUPIAKÓW. 369 







1 para 



II i III para 



IV para 





Grałąz ze- 



T 

 1 



1 K. Z. i 1, W. 



1 k. z. 1 i. w. 



i K. z. — 





wnętrzna 





3 k. Z, 3 i. w. 

 l(ki)+li. 



3 k. z. 4 i. w. 

 1 k.+l i. 



2 k. Z. 4 i. w. 

 1 k.-f-l i. 



^) Zewnętrzny ko- 

 lec nieco krótszy, 













oba zresztą krótkie 













Gałąź we- 



I 



— 1 i. w. 



— 1 i. w. 



— 1 i. w. 



i zazębione. 



wnętrzna 





1 i. z. 3 i. w. 

 1 k.+l i. 



1 i. z. 4 i. w. 

 1 k.-|-l i. 



1 i. z. 3 i. w, 

 2k. 0 





Drugi członeczek trzech tylnych par kończyn posiada rzad poprzeczny ząb- 

 ków mniej więcej pośrodku; takież ząbki na gałęzi wewnętrznej są dłuższe, cień- 

 sze i w pęczek jakgdyby skupione. 



W stosunkowej wielkości obudwu członeczków zachodzi duża różnica, 

 Ijest znacznie mniejszy od II, co wskazuje, że ten ostatni jest homologiem II 

 i III razem wziętych członeczków kończyn, podług typu potrójnego zbudowa- 

 nych. Co się tyczy stosunkowej wielkości kończyn całych, to I para bardzo sła- 

 bo jest rozwinięta w porównaniu z II, III, a nawet lY parą nóg. 



Nóżka szczątkowa 'składa się jakby z dwu członeczków. Podstawowy 

 gruby, okrągławy dźwiga pośrodku brzegu zewnętrznego dość długą igiełkę. Po- 

 nieważ nie widać granicy między tym członeczkiem, a piątym pierścieniem, moż- 

 na go Avprost uważać za boczny wyrostek tego ostatniego w igiełkę uzbrojony, 

 jak to Sars czyni; wierzchołkowy cienki, cylindryczny, uzbrojony na końcu w je- 

 duę igiełkę ^^). 



Odwłok 4-człoukowy. I pierścień równa się sumie pozostałych, które ku 

 tyłowi kolejno się zmniejszają. Na tylnych brzegach swoich są one gładkie z wy- 



90) Porównywaj ąc rysunek nasz z rysunkiem UljE^nina (1. c. Tab. X, fig. 13) spostrzegamy, 

 że u nas członeczek wierzchołkowy jest nieco cieńszy i dłuższy, a podstawowy— bardziej okrą- 

 gły. Niektóre drobne szczegóły w budowie nóg, nieznaczne różnice w długości igiełek ogonowych 

 i t. p., dają się sprowadzić do nieuniknionych prawie w tych razach niedokładności rysunku, 

 albo wreszcie do zboczeń indywidualnych. Ponieważ kardynalne cechy Cy arie ans w ni- 

 czem nie różnią od cech C. orientaiis Uljan.--- więc identyczność tych form, podług mnie, 

 nie ulega wątpliwości. 



Pam Fizyj. Tom X. Bział 111.— 47 



