374 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



we, które uwydatuioue zostały na rysunkach, więc się tu nad niemi rozwodzić nie 

 będę 



Nóżka szczątkowa składa się z jednego czloneczka, mającego postać prosto- 

 kątnego trapezu; uzbrojony jest on na dolnym kącie wewnętrznym w długą, mocno 

 i krótko owłosioną (prawie jakby zazębioną) igiełkę, na dolnym kącie zewnętrz- 

 nym w krótszą i cieńszą igiełkę, a po środku brzegu dolnego dźwiga najcieńszą 

 i najkrótszą igiełkę. Nad wewnętrzną i zewnętrzną igiełką spostrzegamy po kil- 

 ka delikatnych ząbków. Ta nóżka szczątkowa po części zakryta jest długiemi 

 i grubemi włoskami (prawie igiełkami), które dźwigają boczne brzegi V pierście- 

 nia piersiowego. Z czterech segmentów odwłoka I stosunkowo jest mało wydłu- 

 żony. III, IV w porównaniu z innemi formami Cyklopów — silnie rozwinięte. Na 

 granicach pierścieni brzusznych bardzo drobne ząbki, na tylnym brzegu ostatnie- 

 go rząd ostrych i mocnych ząbków. (Stos. dług. segm. brzusznych 8:5:5:3). 



Widełki dość krótkie i grube, w dolnej części znajdujemy nieco spiralnie, 

 z góry na dół ułożony rząd dość mocnych ząbków. 



Z igiełek ogonowych, poprzeczna bardzo krótka niedaleko wierzchołka 

 umieszczona. I krótka i gruba, co do długości wyrównywa widełkom, II znacznie 

 dłuższa (=^trzy razy wziętym widełkom) III jeszcze dłuższa (=7 razy Avziętym 

 widełkom), IV najkrótsza i najcieńsza. (Stos. dług. ig. 4,5 : 14,5 : 35 : 2). 



Owłosienie ich wykazuje pewne osobliwości: I nazewnątrz zazębiona, na 

 wewnątrz owłosiona (jak u C. agi lis), II z początku goła, potem nazewnątrz 

 zaopatrzona w drobniutkie kolce (okolcowana, rzekłbym), a nawewnątrz we 

 włoski, ni w pierwszej połowie goła, potem uzbrojona w takież kolce, (które je- 

 dnak nazewnątrz gęściej są ułożone, tak że mniej więcej jednemu wewnętrznemu 

 odpowiadają dwa zewnętrzne), następnie z obu stron owłosiona. Nadto III i IV 

 igiełka poprzerzynane są bardzo delikatnemi poprzecznemi linijkami, które nada- 

 ją im taki wygląd, jak gdyby się składały z pojedynczych członeczków. 



Cyclops affinis należy do gatunków drobnych, długość jego podają 

 Uljanin na l,04mm, Brady na Imt/i. Zabarwienie matowobiałe (jak C. m i n ut u s, 

 do którego na pierwsze wejrzenie bardzo jest podobny), worki jajowe kształtu 

 gruszkowatego zawierają nieznaczną ilość jajeczek (4—6) i ułożone są równolegle 

 do brzuszka. 



Znalazłem go w niewielkiej ilości egzemplarzy w dużych stawach Pęcic- 

 kich; trzyma się on przeważnie na powierzchni wody (w akwaryjum), po której 

 mknie nadzwyczaj szybko i wprost przed siebie. 



^01) Te drobne, na pierwszy'rzut oka, szczegóły, jak pokazują drobiazgowe nasze badania 

 (sprawozdanie o nich umieścimy w Pam. roku przyszłego), nad -niektóremi gatunkami C a n t h o- 

 camptusa z rodz. Harpactidae mają, bardzo ważne znaczenie pod względem morfologicz- 

 nym i systematycznym. Wykazują one bowiem, że niektóre formy Cyklopów (zwłaszcza z różkami 

 o mniejszej ilości członeczków) posiadają w swej organizacyi bardzo interesujące przejścia do ro- 

 dziny Harpactidae. (Patrz dalej C. p h a 1 e r a t u s i rozdział „Próby systematyki"). 



