376 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA 



Szczęki i nogoszczęki nie wykazują żadnych osobliwości, a owłosienie części 

 dodatkowych, średnie. 



Kończyny dwuczłonkowe. Układ kolców i igiełek jak u C. vari- 

 c a n s. z t§ różnicą że z dwu końcowych kolców na wierzchołku gałęzi wewnę- 

 trznej lY pary kończyn spostrzegamy tylko jeden, albowiem drugi jest szczątkowy 

 prawie do zupełnego zaniku. Wogóle kolce kończyn są tu cieńsze i dłuższe, niż 

 u form innych z kończynami dwuczłonkowemi, a pod względem wymiarów nogi 

 zajmują miejsce pośrednie między nóżkami C. v a r i c a n s Sars iC. minutus 

 Cis. 



Nóżka szczątkowa składa sią z podługowatego, nieco ku wewnątrz skręco- 

 go członeczka z igiełką na wierzchołku i ząbkiem, tuż nad nią umieszczonym, ale 

 już nieco bliżej brzegu wewnętrznego członeczka; prócz tego z boków Y segmen- 

 tu piersiowego, tuż obok podstawy nóżki szczątkowej, osadzonajest igiełka; podczas 

 preparowania zwykle odłamywała się, ale na całkowitych osobnikach bardzo wy- 

 raźnie obserwowałem jej obecność. 



Z pierścieni brzusznych Ijest nieco mniejszy od sumy pozostałych, dwa 

 ostatnie równej długości. Brzegi pojedyńczych segmentów gładkie. (Stos. dług. 

 seg. 9:4:3:3). Widełki dość krótkie, przewyższają 1 J raza ostatni segment 

 brzuszny (4,5). 



Z igiełek furkalnych poprzeczna stosunkowo długa, umieszczona jest na po- 

 łowie długości widełek, I krótka i gruba o połowę krótsza od widełek, II najgrub- 

 sza (zwykle najgrubszą jest lY), nieco zagięta w kształcie szabelki, co do długo- 

 ści wyrównywa mniej więcej sumie dwu ostatnich pierścieni brzusznych wraz 

 z widełkami, III najdłuższa, IV cienka prawie dwa razy dłuższa niż I. 



(Stos. ich dług. 2 : 10 : 12 : 4). Owłosienie igiełek średnie. 



Tułów zaokrąglony, bardziej szeroki, niż długi, odwłok cienki i długi. (Dług. 

 tułowia: dług. odwłoku==36 : 23,5). 



C. g r a c i 1 i s jest formą bardzo przezroczystą, a więc dość trudną (mimo 

 średnich wymiarów Ciała, niewiele mniejszych od G. agilis Koch.), do spo- 

 strzeżenia gołem okiem, co ułatwiają worki jajowe pięknego błękitnego koloru, 

 ułożone równolegle do brzuszka. 



Oko czerwone — ale nieco przezroczystsze, niż u innycli Cyklopów. 



Gatunek ten znallazłem w przezroczystym, miejscami trzciną zarosłym sta- 

 wie, o dnie gliniastem w dobrach p. Wołowskiego, w okolicach Pruszkowa tuż 

 z lewej strony od drogi, prowadzącej do Komorowa ^®'). Byłem tu 2 razy- 



^07) Dość ciekawe pod względem faunistycznym zanotować tu mog'§ zjawisko. W miej- 

 scu wspomnianem leżały obok siebie trzy stawy, z aledwie o kilka kroków jeden od drugiego odda- 

 lone, a fauna mimo to zadziwiające przedstawiała różnice. Jeden mniej głęboki, a gęstą trzciną 

 porosły, obrała sobie za siedlisku olbrzymia moc D a f n i d największego kalibru (prawdopodol>- 

 nie D. magna; bliżej nie zajmowałem się określeniem tych form), trochę Cyklopów, mnóstwu 

 różnorodnych gąsienic, chrząszczyków wodnych, pajączków i t. p. Drugi staw głębszy miejscami 

 tylko ocieniony trzciną, ale na dnie gęstą roślinnością obrosły, był pierwotnie siedliskiem C. g r a- 

 c i l i SfiLillj(?), a następnie C. tenuicornisvar. annullicornis i C. angilis 

 Koch. Trzeci nareszcie też płytki, u brzegów trawą zarośniętj^, przeważnie posiadał mnóstwo 

 bardzo drobnych D a f n i d. 



