A. LANDE. MATERYJAŁY DO FAUNY SKORUPIAKÓW. 



383 



II i III długie, u podstawy zrzadka, a dalej gęściej owłosione. Ciało wypełnione 

 pomarańczowo-czerwonemi kroplami tłuszczo wemi. 



C. 1 a s c i V u s. Rożki przednie, jak u C. p h a 1 e r a t u s („c a u t li o c a r- 

 p oide s" w orygin.) Tylne dłuższe i cieńsze, a jedna z igiełek końcowych, zazębiona. 

 Nóżka szczątkowa składa się z trzech krótkich, owłosionych igiełek, stanowiących 

 jakby bespośrednie przedłużenie piąte^co piersiowego pierścienia. Widełki pozba- 

 wione ząbków i włosków, igiełki ogonowe owłosione, tylko bliżej podstawy okol- 

 cowane. 



C. K a u f m a nn i. Przednie rożki nie dochodzą do tylnego brzegu I segni. 

 piersiowego. Kończyny pławne dwuczłonkowe. Nóżka szczątkowa dwuczłonko- 

 wa; podstawowy członek szeroki z igiełką na dolnym kącie zewnętrznym, wierz- 

 chołkowy członek niewielki z krótszą (od poprzedniej) igiełką na końcu i szcząt- 

 kowym kolcem. Widełki krótkie, z igiełek ogonowych I o połowę krótsza od IV, 

 II i III prawie równe między sobą, owłosienie delikatne i gęste. Tylne brzegi 

 III — V segmentów tułowia z rzędem drobnych ząbków, pierścienie brzuszne na 

 tylnym brzegu wyraziście zazębione. 



Istnienie fcej formy stwierdza szczegółowym opisem Brady i^^). 



C. He ller i. Rożki mniej więcej, jak u poprzedniego gatunku, końc/zyny 

 pławne 3-członkowe; nóżka szczątkowa dwuczlonkowa. Podstawowy szerszy 

 z długą igiełką, wierzchołkowy węższy z długą igiełką i ząbkiem na brzegu we- 

 wnętrznym. Widełki— sumie trzech ostatnich pierścieni brzusznych; długie (we- 

 wnętrzne środkowe) igiełki ogonowe = długości całego brzuszka. Brady utożsa- 

 mia (jakkolwiek ze znakiem zapytania i słusznie, bo różnice są dość znaczne) tę 

 formę z C. C 1 a u s i i Heller. 



Zarzuty, jakie uczyniliśmy pracy Poggenpola, musimy podnieść i tu poraź 

 drugi i zaopatrzyć znakiem zapytania ustanowione przezeń gatunki nowe. Rehberg 

 też przypuszcza, że C. i g n a e u s i C. 1 a s c i v u s — są „Jugendzustande." 



Zwłaszcza owa obfitość kropel tłuszczowych, o jakich wspomina Poggenpol, 

 nasuwa mi tu poważne wątpliwości, bo sam miałem sposobność obserwowania 

 wczesną szczególnie wiosną licznych gatunków z rodzaju Cyclops niezapłodnio- 

 nych jeszcze (przynajmniej nieposiadających jeszcze worków jajowych) o bardzo 

 charakterystycznem jasnem zabarwieniu, które właśnie pochodziło od obecności 

 takich kropel tłuszczowych. 



E. FORMY Z ROŻKAMI 8-CZŁONKOWEffi 



18. Cyclops flmbriatus Fischer. 



(Tab. XXI, Fig. 166—169). 



Eożki przednie bardzo krótkie, przewyższają nieco połowę pierwszego seg- 

 mentu ciała. Z 8 członeczków najkrótsze są III i VI; średnie I i dwa ostatnie. 



131) Brady 1. c. pag. 113, PI. XXIV, Fig\ 6^12. 



