H. LINDBNFELD, J. PIETRUSZTŃSKI. PRZYCZYNEK DO FAUNY PIJAWEK. 419 



wać dla tego gatunku następujące miejscowości: Łazienki, Wólka Profecka, Cho- 

 tomów, Łomianki, Pęcice. Długość=10— 20 mm, szerokość 2—5 mm. 



Ciało wydłużone, wąskie, dosyć spłaszczone, lekko chrząstkowate, nieco przej- 

 rzyste, brunatno -zielonkawe; z niezbyt wyraźnemi ząbkami na brzegach. Część 

 przednia rosszerzona w głowę. Pierścieni według Moąuin-Tandona 57, według D-ra 

 Apathyego więcej niż 69, nielicząc pierścieni ssawki gębowej, składającej się według 

 Moquin-Tand. i Oerleya z sześciu, według zaś D-ra Apathyego z dziesięciu pierścieni. 

 Grzbiet brunatno- winny często z nadzwyczajnie drobnemi punkcikami czarniawemi, 

 lub ciemno-zielonemi, częstokroć zebranemi w podłużne rzędy, z których środkowy 

 bardzo często składa się z grubych centek, leżący ch naprzemian z żółtemi plamami, 

 z czterema, pięcioma, sześcioma i siedmioma podłużnemi rzędami plam pomarańczo- 

 wych, lub biało żółtawych; cztery rzędy, najbliżej brzegów leżące i składające się 

 z największych punktów, istnieją prawie zawsze. Gdy zwierzę się wydłuża, można 

 zauważyć tylko te ostatnie punkty. Ku części przedniej ciała wszystkie te punk- 

 ty łączą się niekiedy i tworzą linije poprzeczne, nieprzerwane. Barwa plam za- 

 leży od umieszczonych w głębi skóry dużych, rozgałęzionych komórek barwniko- 

 wych. Brzegi przejrzyste białawe, lub szarawe, w pewnych odstępach oznaczone 

 przez małe paseczki brunatne, różowawe, zielone, żółte, często wszystkie razem. 

 Strona brzuszna blado- żółtawa z zielonemi punkcikami, przez którą prześwieca 

 kanał pokarmowy, na brzegach podwójny rząd centek pomarańczowych i brunat- 

 nych, o których była mowa. 



Przyssawka przednia w formie czworoboku, o kątach silnie rozwartych, od- 

 dzielona od reszty ciała przez przewężenie i na przednim końcu zaostrzona; ubar- 

 wienie jej takież, jak całego ciała, na przednim końcu biaława i przejrzysta; znajdu- 

 jemy na niej 2 brunatne prążki poprzeczne, złączone przez dwie linije ukośne, 

 tworzące literę Y, czyli łuk, którego wklęsłość jest zwrócona ku przodowi. Czwo- 

 ro oczu bardzo czarnych, ułożonych w formie trapezu; dwoje przednich, bardziej 

 zbliżonych, nieprawidłowo zaokrąglonych; podczas silnego skurczu łączą się one 

 z tylnemi. Te ostatnie, znacznie większe, mają formę trójkątów, zwróconych 

 wierzchołkami nazewnątrz. Przyssawka tylna dosyć duża, zaokrąglona, barwy 

 jak na reszcie ciała z ciemniej szemi prążkami, w liczbie dziesięciu, wach] ar z o wat o 

 ułożonemi. Te prążki ciemniejsze są połączone pomiędzy sobą na środku ich 

 długości przez plamki ułożone w łuk. Na brzegu przyssawki pomiędzy prążkami 

 ciemniej szemi widać jeszcze małe żółto-brunatne plamki. Zabarwienie zebranych 

 przez nas egzemplarzy w znacznym stopniu zgadza się z opisem Moąuin-Tandona, 

 ale rysunek bardzo się różni; trzeba więc przypuścić, że mamy do czynienia 

 z rozmaitemi odmianami. Osobniki tego gatunku Clepsine są bardzo żywe i pra- 

 wie zawsze w ruchu. Lubią one kołysać się , przyczepiwszy się przyssawką tylną 

 i trzymając ciało trochę sztywno, podobnie jak Piscicola piscium. 



Gatunek Clepsine bioculata Bergm. (Fig. 21, d^, 



Zamieszkuje słodkie wody Europy, przebywając na dnie i czepiając się ka- 

 mieni. U nas znajduje się w wodach stojących, poprzyczepiana do roślin. Naj- 

 więcej można ich znaleść w kątach liści tataraku, trzciny, stratiotes, na pły- 



