420 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA 



wajacych gałązkach i kawałkach drzewa. Żywi się drobnemi mięczakami. Osob- 

 niki tego gatunku były zebrane przez nas w Łazienkach, Wólce Profeckiej, Cho- 

 tomowie, Królikarni, Pęcicach, jeziorze Kołdyczewskiem (gub. mińska, powiat no- 

 wogródzki). 



Cle psinę bioculata ma ciało wydłużone, dosyć wąskie, szczególnie 

 z przodu, przypłaszczone, prawie galaretowate, przezroczyste, o brzegach wyraź- 

 nie (pod lupą) ząbkowych. Długość zwierzęcia 8 — 12 mm, szerokość 2 — 3 mm. 

 Według Moguin-Tandona liczba pierścieni 57 — 58, według Sayigny 70 wraz 

 z pierścieniami ssawki przedniej, D-r Apathy zaś utrzymuje, że, wyłączając ssaw- 

 kę tylną, pierścieni jest więcej niż 69, a mniej niż 74. Pierścienie są dosyć wy- 

 raźne, zwłaszcza z boków, dzięki czemu brzegi ciała stają się delikatnie ząbkowa- 

 nemi. Grzbiet lekko wypukły, gładki, barwy jasnej, szarej lub białawo-popiela- 

 tej, pokryty jest nader drobnemi punkcikami brunatnemi, rudemi, żółto-brunatne- 

 mi, lub zielonemi; pukciki te bardzo często tworzą prawie nieprzerwane linije po- 

 przeczne, odpowiadające oddzielnym pierścieniom: gdy zwierzę się skurczy, rysu- 

 nek staje się ciemniejszym, ponieważ punkciki zbliżają się do siebie. Oku nie- 

 uzbrojonemu CL bioculata wydaje się popielato-szarą z mniej lub więcej 

 widocznym odcieniem zielonawym, albo brunatnawym. Pomiędzy 16-ym a 17-ym 

 pierścieniem (Moąuin-Tandon mylnie twierdzi, że na 11-ym), na środku grzbietu 

 pijawki mieści się brunatno-żółta plama, w kształcie trójkątu, zwróconego podsta- 

 wą ku przodowi; plama ta przedstawia organ grzbietowy, czyli gruczoł, otwie- 

 rający się nazewnątrz pomiędzy owemi dwoma pierścieniami zapomocą poprzecz- 

 nej szpary i wydzielający chitynę. Organ ten przedstawia się w postaci zagłębie- 

 nia skóry, w którem na niewielkiej w^yniosłości znajduje się dosyć gruba blaszka 

 chitynowa, jako wydzielina gruczołu (Fig. I, a, b, Fig, K, o. g). 



a b 



' -4. eA,, 



Fig. T. Przecięcie poprzeczne (a) i podłużne (6) przez Clepsine bioculata Bergm. na wy- 

 sokości oro-ami grzbietowego; o. g. — organ grzbietowy, b. ch. — blaszka chitynowa organu grzbie- 

 wego, k. p.— kanał pokarmowy, s. n. — system nerwowy. 



Powierzchnia brzuszna płaska, lub wklęsła, zależnie od woli zwierzęcia, bled- 

 sza, niż grzbiet, z niewielką ilością plamek żółto -brunatnych, czasem zaś białawo- 

 mleczna. Dwoje nieprawidłowego kształtu, czarnych wyraźnych oczu, umieszczo- 

 nych według M. T. na drugim, według D-ra Apathyego i naszych spostrzeżeń na 

 piątym pierścieniu (Fig. K, o). 



