T. DOWGIRD. WIADOMOŚĆ O WYROBACH Z KAMIENIA GŁADZONEGO. 



9 



Założony czy to pod pierwszy wianek budynku, czy wsunięty za krokiew, 

 a nawet położony na oknie, chroni domostwo od uderzenia piorunu. Jeśli dyjabet 

 w której stajni ujeżdża nocami konie, najpewniejszy środek usunięcia tego— poło- 

 żyć Perkuna kulkę pod żłób, lub zawiesić ja na drabinie. - 



Perkun w wyobraźni ludu. 



Kończąc podaniową część tej mojej pracy, sądzę, że nie będzie zbytecznem 

 dołączenie tych wierzeń, a raczej tych wiadomości, które mi się udało zebrać, 

 a które dają pojęcie, czem jest w wyobraźni ludu Perkun. Ponieważ znam język 

 żmudzki i mogę swobodnie mówić z ludem, mogłem więc zebrać małą wiązankę 

 wiadomości, jak dziś lud na Żmudzi wyobraża sobie Perkuna i gdzie według nie- 

 go, on się znajduje. Wiązanka ta jest tylko zebrana pobieżnie, bez żadnego z gó- 

 ry określonego planu ściślejszych badań nad pozostałościami u ludu wierzeń 

 z wiary ich prapradziadów, lecz że wszystko, co tu podaję, notowałem zaraz po 

 usłyszeniu i że zawsze starałem się, by te notatki były jaknaj wierniejsze, więc są- 

 dzę, że te kilka wiadomości może się kiedyś przydać nauce. 



Większość osób, z któremi o tem mówiłem, wierzy, że Perkun jest w niebie, 

 gdzie żywcem z ziemi wstąpił i tam zajmuje bardzo pokaźne stanowisko, które 

 określają tak, że gdyby Boga nie było, to on byłby Bogiem, że zaś to pierwsze 

 być nie może, boć Bóg jest nieśmiertelny, więc Perkun już Bogiem być nie może, 

 chociaż kiedyś rządził całym światem i dla dowiedzenia się, jak jest na świecie, 

 nieraz na ziemię sstępował. Dziś już nie ma władzy, tylko pioruny rzuca. Cha- 

 rakter, o ile z opowiadań mogłem wnioskować, przypisują mu bardzo gwałtowny, 

 wielką sprawiedliwość, ale zarazem wysoki stopień mściwości i zupełny brak mi- 

 łosierdzia. 



Na moje pytauie, czy Perkun modlitwę wysłuchałby, gdyby kto do niego się 

 modlił, spotkałem się z odpowiedzią, że on nie znał ani dawniej, ani też teraz nie 

 zna miłosierdzia, a więc darmoby się człek do niego modlił. A w niebie siedzi, 

 bo gdzieby się mógł podziać indziej. A że jest, to nikt nie może nie wierzyć, bo 

 przecież pioruny i głuchy słyszy. 



O bytności i życiu Perkuna na ziemi, nic innego nie słyszałem, nad to, co wy- 

 żej z opowiadania G-ustisa umieściłem. 



W końcu dodać wypada, że o Perkunie ^ mówić nie lubią i trzeba być dobrze 

 zażyłym i wzbudzić wielkie zaufanie, by żmudzin wygadał się z temi wierze- 

 niami. Wogóle z każdym przesądem z trudnością żmudzini się zwierzają. 



Pam. Fizyj. Tom X. 



Dział 1V.~ '2 



