JÓZEF PAOZOSKI. PRZYCZYNKI DO ZNAJOMOŚCI FLORY. 



5 



bora była raz wskazaną i dla Rossyi. U Kaufmana (Moskowskaja Fłora 1866, 

 p. 550 — 551) znajdujemy następującą wzmiankę o tej roślinie: - „Okaz tej rośliny 

 (Cłiamagrostis minima Borkłi.) został znaleziony w roku 1810 w Gorenkacłi (ziel- 

 nik Goldbaclia), ponieważ jednak stanowisko jej przez Goldbacłia nie jest ściślej 

 wskazane, niewiadomo przeto, czy rzeczywiście roślina ta była znalezioną w sta- 

 nie dzikim. W innych miejscowościach Rossyi dotąd przez nikogo nie została 

 znalezioną" . 



Malva moschała L. 



Koch, Synop. fl. Germ. et Helvet. I p. 142; Dc. Prodr. T p. 432; Echb. Icon. 

 fl. Germ. et. Helvet. V, r. tab. CLXIX, fig. 4841; Grenier et Godron, Florę de 

 France I p. 288; Willkomm et Longe, Prodr. Florae Hispanicae vol. III 188Z, p. 

 575; Parlatore, Flora Italiana vol. Y. 1872 p. 44 — 48 (bardzo obszerne opisanie); 

 Jundziłł J., Opisanie roślin w Litwie, na Wołyniu etc. Wilno 1830, p. 268; Gilibert, 

 Flora Lituanica inchoata, seu enumeratio plant. quas circa Grodnam coUegit ... I, 

 p. 66, Nr. 117 (sub Alcea pinnatifida); Klingę, Flora Est-, Liv- und Curland p. 456; 

 Ledeb, FI. Eossica I. p. 434. 



Ślaz wonny jest nieco podobny do ślazu dłoniastego (Malva Alcea L.). 

 Różni się jednak liśćmi i owocami. Liście ślazu wonnego są 5-dzielne; podziałki 

 pierzasto lub dwa razy pierzasto-dzielne; korzeniowe liście nerkowate, klapiaste. 

 Torebki gęstym włosem omszone (u M. Alcea — gładkie). Grenier i Godron 

 opisują trzy odmiany tego gatunku. Pomewaź jednak okazy, które posiadam 

 z Królestwa, zostały zerwane bez korzeni, a zatem i bez liści korzeniowych, 

 więc nie mogę rozstrzygnąć, czy należą do var. laciniata Gr. et Go dr., czy 

 też do var. intermedia Gr. et Godr. Sądząc z opisu, odpowiadają one M. 

 moschata L. a angustisecta Celakovsky (Prodromus der Flora von Bohmen. 

 Prag. 1867 — 1875, str. 516, 517). Nadmienić muszę, że okazy z Królestwa nie 

 różnią się wcale od rysunku Reichenbacha (Icon. FI. Germ. et Helvet. Y. fig. 

 4841). 



Poraź pierwszy ślaz wonny został znaleziony w guberniach Królestwa Pol- 

 skiego przez hr. Władysława Montresora. Kwitnące okazy (12 czerwca 1885), 

 zebrane w Płońsku (gub. warszawska, pow. włocławski) koło Wisły, były poda- 

 rowane gabinetowi botanicznemu kijowskiemu, pod nazwą M. Alcea L. 



Ślaz wonny rośnie prawie w całej południowej i środkowej Europie, zresztą 

 w wielu miejscowościach tylko zdziczały. 



Bliższe szczegóły o rozmieszczeniu tej rośliny czytelnik może znaleśó w pra- 

 cy ś. p. Łapczyńskiego: Dokończenie zasiągów roślin dennokwiatowych et c. 

 Pam. Fiz. T. XII^ dział III, str. 32. 



