26 



DZIAŁ in. BOTAKIKA I ZOOLOGIA. 



Iris graminea L., I. humilis MB., AUium vineale L., Asparagus scaber Brign*, 

 A. trichophyllus BuDge, Muscari tenmflorum Tausch., Arum maculatum L., Do- 

 rycniuro herbaceum Willd., Chrysopogon G-ryllus Trin., Wolffia arrhiza Wimmer., 

 Piptathernm virescens Boiss., Sesleria Heufleriana Schur., S. coernlea Ard., Avena 

 Besseri Griseb., A. pratensis L., Melica uniflora Retz., Alopecurus agrestis L., 

 Festuca łieterophylla Lam., Hordeum secaliniim Schreb., Equisetum Telmateja 

 Ehrh. i Scolopendrinm viilgare Sm. 



Bardzo niewielka ilość roślin powyższego spisu przekracza ku wschodowi 

 Dniepr, lecz większość ich ukazuje się znowu na wschodzie: w Krymie, na Kau- 

 kazie i wogóle w Azyi. Spis ten śmiało mógłbym podwoić, lecz popierwsze 

 wymieniałem tylko rośliny typowe, co do pochodzenia których nie może być 

 wątpliwości, powtóre nie chodziło mi bynajmniej o wyliczenie wszystkich. Jeżeli 

 do powyższych roślin dodać rośliny rosnące obficie na Podolu, lecz w stepach 

 zdarzające się tylko sporadycznie, to związek flory wołyńsko-podolsko-besarab- 

 skiej z podgórzami karpackiemi uwydatni się jeszcze lepiej. 



Rozmieszczenie geograficzne roślin, przytoczonych u p. Relimana i uważa- 

 nych przez niego za czarnomorskie, przedstawia się w następujący sposób: 



Iris graminea L. Europa środkowa. "W Rossyi tylko na Podolu, w Besa- 

 rabii i w gub. kijowskiej. Drugi zasiąg na Kaukazie. 



Iris nudicaulis Lom. = 1. Bohemica Schmidt. Europa środkowa: 

 Saksonia, Szląsk, Czechy, Węgry, Gralicya, Siedmiogród; Rossya połudn.-zachodnia. 

 Drugi zasiąg na Kaukazie, od którego zachodnio-rossyjski prawdopodobnie jest 

 odciętym. Nie znaleziono tej rośliny, o ile mi wiadomo, w gub. ekaterynosław- 

 skiej i nad Donem. 



Erginium rep u dum L. Europa środkowa od Saksonii i półwyspu bał- 

 kańskiego do Eossyi zachodniej. Drugi zasiąg na Kaukazie. Oprócz tego północna 

 Afryka i Azya wschodnia. 



Erysimum exaltatum Andrz. Według Schmalhausena jest mieszań- 

 cem E. odoratum Ehrh. (rośliny niewątpliwie zachodniej) i E. canescens Roth. 

 (rośliny prawdopodobnie wschodniej, lecz zachodzącej do Austryi i półwyspu bał- 

 kańskiego). Trautvetter uważa go za formę E. canescens, a Nyman zapisuje go 

 do E. strictum. Trudno wskutek tych powikłań sądzić o rozmieszczeniu geogra- 

 ficznem. Porówn. także: Łapczyński, „Zasiągi roślin krzyżowych etc." Pam. 

 Fiz. X. dział III, str. 30. 



Dianthus capitatus DC. Roślina wschodnia; na zachód dochodzi do 

 Serbii, Rumunii, Bukowiny i Podola galicyjskiego. 



Adonis vernalis L. Od wschodniej Hiszpanii i Francyi południowej, 

 przez połud. Szwajcaryą i Włochy północne, Niemcy połud., Austryą i Rossyą 

 południową do Dżungaryi i Turkestanu. 



^) Spis ten ułożyłem, przepatrując „Florę Rosyi połud. -zacho dn." Scłinialhausena 

 i „Badania nad florą Besarabii" Lipskiego 



2) W artykule p. Eełimana, autorowie gatunków nie są podani. Dodaję więc ich nazwi- 

 ska od siebie. 



