28 



DZIAŁ III. BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



dobrze mogły się dostać na Podole ze wschodu, jak i zachodu. Nic więc nam 

 nie mówią o pochodzeniu flory podolskiej. Grdyby jednak wszystkie owe rośliny 

 pochodziły wyłącznie ze wschodu, ilość ich byłaby zbyt nieznaczną, aby decy- 

 dować w tej kwestyi. 



Na zakończenie zaznaczyć muszę, źe, mówiąc o pochodzeniu i związku flory 

 podolskiej z florą podgórzy karpackich, zostawiłem na uboczu kwestyą pocho- 

 dzenia tej ostatniej. Wielce prawdopodobnem jest, źe flora Karpat nie mało 

 zawdzięcza wschodowi i północy. Podolska zaś flora prawie wszystkie swe ga- 

 tunki bezpośrednio poczerpnęła nie z północy lub wschodu, lecz z zachodu. Wsku- 

 tek tego nie jest ona zachodnim krańcem czarnomorskiego okręgu roślinnego, 

 jak tego chce p. Eehman, lecz naodwrót. 



Teraz zostaje mi tylko wyliczyć tę niewielką ilość roślin, którą zebrałem 

 w okolicach Deraźni. 



Dicotyledoneae. 



Ranunculaceae. 1. Clematis recta L. W zaroślach. Eanunculus 

 Sarduus Crantz. var. Celak. 3. R. sceleratus L. W miejscach wilgotnych. 

 4. R. acer L. 5. R. polyanthemos L. Na łąkach. 6. R. nemorosus DC. Na 

 wzgórzach krzakami porośniętych. 7. Caltha palustris L. 8. Trollius euro- 

 paeus L. W zaroślach po łąkach wilgotnych. 9. Delphinium Consolida L. 

 10. Cimicifuga foetida L. W lasach i zaroślach. 



Nymphaeaceae. 11. Nymphaea alba L. 12. Nuphar luteum Sm. 

 W stawach. 



Cruciferae. 13. Nasturtium siWestre R. Br. 14. Erysimum cheiran- 

 thoides L. 15. Sisymbrium officinale Scop. 16. Brassica campestris L. 

 17. Sinapis aryensis L. 18. Capsella Bursa pastoris Moench. 19. Thlaspi 

 aryense L. 20. Berteroa incana DC. 21. Lepidium ruderale L. 



Cistineae. 22. Helianthemum vulgare Gaertn. [3. hirsutum Koch. Na 

 wzgórzach, w zaroślach. 



Violarieae. 23. Yiola mir ab i lis L. W lasach cienistych. 24. V. odorata 

 L. 25. V. silyestris Kit. W lasach. 26. V. canina L. W lasach i zaroślach. 

 27. V. tricolor L. 



Sileneae. 28. Dianthus deltoides L. Na łąkach, w zaroślach. 29. D. 

 Segneri Viii p. silvaticus Koch (forma: Caxus Schmalh.). Różni się od 

 powyższej odmiany drobniejszemi kwiatami. Zdaje się, źe zebrane okazy odpo- 

 wiadają odmianie Ledeboura „Floribus solitariis longius pedunculatis, 

 laxe dispositis, paniculatis" Led. Flora Rossica I. p. 277. Rośnie między 

 krzakami po wzgórzach. 30. Silene noctiflora L. 31. Gypsophila muralis 

 L. 32. Lychnis alba Mili. 33. Cucubalus bacciferus L. i). 



1) Łapczyński w swoich „Zasiągach" Pam. Fiz. T. XII, dział HI, str. 4, opierając się 

 prawdopodobnie na spisie roślin zebranych przezemnie koło Humania, twierdzi, źe Cucubalus 



