JÓZEF BISMOOT). STTJTDTA ŃAt) PISEWOTŃIAKaMI. 



107 



napotyliają na poważne trudności i wymagają uciekania się do różnych sposo- 

 bów 1). Cała manipulacya przy rozpatrywaniu ektopasorzytnych wymoczków 

 redukuje się do ostrożnego odcięcia lub oderwania tej lub owej części ciała, słu- 

 żącej za podłoże i do rozpatrywania pod mikroskopem przy stosownych, powięk- 

 szeniach. Ponieważ budowa zarówno jak i kształt ciała wymoczków mogą być 

 zaobserwowane jedynie tylko za życia tych istot, przeto koniecznem jest rozpa- 

 trywanie ich w płynie „fizyologicznym" lub surowej wodzie, od czasu do czasu 

 odświeżanej. 



W celu konserwowania i barwienia, można wykonywać cały szereg mani- 

 pulacyj, związanych z częstem przemywaniem, pod szkiełkiem mikroskopowem, 

 lub też utrwalać i barwić wymoczki (wraz z podłożem) wprost na szkiełku ze- 

 garkowem. 



Co do mnie, to posługiwałem się zarówno jednym jak i drugim sposobem, 

 używając do zawierania (Einb e t tu ng) preparatu smoły kanadyjskiej lub lakieru 

 damarowego, poczęści zaś gliceryny. 



Do utrwalenia stosowałem głównie następujące odczynniki: a) rozcieńczoną 

 mieszaninę kwasu chromowego i octowego; b) mieszaninę stężonego roztworu 

 sublimatu i kwasu octowego (Acidum aceticum glaciale) w stosunku 4:1, 

 wreszcie c) odczynnik Fola Nr. 2. Do barwienia najbardziej nadają się: he- 

 matoksylina Kleinenberga i Delafielda (stężony roztwór barwników należy roz- 

 cieńczyć z apomocą spirytusu 70^), karmin ałunowy Czokora, oraz boraks-karmin 

 Grrenachera. 



2. Rhyncheta Gammari (nov. sp.j. 



Tab. II, f. 2. 



Ciało posiada wygląd torebki, na jednym końcu zwężonej, na drugim nieco 

 wzdętej. Zwężony koniec ciała, który możemy uważać za przedni, przedłuża się 

 w niedługi, lecz dość gruby ryjkowaty wyrostek. 



Nieobecność stałego otworu gębowego, w niektórych tylko wypadkach 

 nieistniejącego u orzęsków (jak np. u Opalina), zupełny brak wszelkiego urzę- 

 sienia powierzchni ciała, wreszcie obecność wspomnianego wyżej ryjkowatego 

 wyrostka dają wskazówkę, że zwierzę to niewątpliwie należy do rzędu acynet. 

 Przedewszystkiem przypomina ono opisaną przez Zenkera (7) Rhyncheta 

 Cyclopum. 



^) W celu pohamowania mchów swobodnie żyjących orzęsków należy dodać do zawie- 

 rającej je kropli wody gęstego syropowatego roztworu gumy wiśniowej. Sposób ten wynale- 

 ziony przezemnie (ob. „Eine einfache Untersuchungsmethode fiir lebende Infu- 

 sorien" Zool. Anzeiger N-o 352, 1890), okazał się wielce pożytecznym, znajdując szerokie 

 Zastosowanie w^ praktyce (ob. „Sur le procede pour l'etude des infusoires vivantes", 

 par A. Cartes, Bulletins dela Societe Zóologique de France, 1891). 



Pam. Fizyogro T. XTTT. D2dał III.— 14 



