222 



DZIAŁ III. BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



TABLICA II. 



Fig. 1. Ogólny wygląd listka skrzelowego G a m m a r u s p u 1 e x. 



Tanaźe uwydatniono sposób i miejsce przyrastania niektórych ektopasorzytów. Odpowie- 

 dnie litery oznaczają: Ep — Epistylis Steinii Wrz., Spir — Spirochona gemmi- 

 paraSt., Tr — T r i c h o p h r y a sp., Lg — Lagenoplirys ampulla St., Dr — D e n- 

 drocometes paradoxus St., Styl — Stylocometes sp. 



Fig. 2 E li y n c h e t a G a m m a r i n. sp. 



Fig. 3 — 6. Osobniki Dendrocometes paradoxus St. (Fig. 5 — młodociany osobnik 

 z ramionami w różnych stadyach rozwoju; dc — kanał, odprowadzający zawartość zbiornika 

 kurczliwego na zewnątrz). 



Fig. 7—8. Pojedyncze, nierozgałęzione ramiona. Fig. 7. Eamię z wciągniętym koń- 

 cem (k). Fig. 8 — z wysuniętym końcem (k). 



Fig. 9. Eamię rozgałęzione. Końce wtórnych gałązek — z wyjątkiem jednej — wcią- 

 gnięte. Wewnątrz pnia i odnóg ramienia widoczne są rurki smoczkowe, przedłużające się do 

 sarkody ciała. 



Fig. 10. Eamię w stanie silnego skurczenia. Na pniu widoczne są prawidłowo ułożone 

 poprzeczne fałdy, na końcowych zaś gałązkach — nieregularne zmarszczki 



Fig. 11 — 14. Stadya tworzenia się ramienia. Fig. 11 — stadyum wypukliny ciała. Fig. 

 X2 — czubek wypukliny wysunięty w znacznym stopniu, składa się głównie z zewnętrznej 

 warstwy zarodzi, bez skórkowego odzienia. 



Fig. 13. Początek wpuklania się czubka wypukliny i powstawania rurki smoczkowej. 

 Fig. 14 — wyróżnienie się wysuwalnej części końcowej ramienia wraz z krótką rurką smoczkową. 



TABLICA III. 



Fig. 15—18. Spirochona gemmipara St. Fig. 15 — osobnik dojrzał}^, widziany z le 

 wej strony, col — słupek, podtrzymujący orgaa spiralny. Fig. 16 — młodociany egzemplarz spi- 

 rochony z nierozwiniętym organem spiralnym; pr — wodoiczek kurczliwy!^?). Fig. 17 — pery- 

 stom, widziany z góry. Fig. 18 — denko końcowej części ciała, widziane z wewnątrz i z góry; 

 cut — przecięcie skórki ciała. 



Fig. 19. Z o o t h a m n i u m p a r a s i t a St. 



Fig. 20—21. L a g e n o p h r y s ampulla St. Fig. 20 — osobnik widziany z boku (z le • 

 wej strony); organ perystomaluy w^-suoięty. Fig. 21 — organ perystomalny widziany z góry; 

 r — pręcikowate zgrubienia skórkowe, podtrzymujące otwór pochewki; k — skórkowata listewka, 

 odpowiadająca miejscu przyrośnięcia pochewki do nadskórka listka skrzelowego. 



Fig. 22—23. Epistylis rhabdostyla n. sp. Na fig. 22 u jednego z osobników koł- 

 nierzyk perystomalny silnie ściągnięty. W rozszerzonej części stylika widoczne są włókienka 

 niby- mięśniowe. 



Fig. 24— 27. Epistylis Steinii Wrz Fig. 24 — kolonia baldaszkowata osadzona na 

 grubym poprzecznie pomarszczonym styliku: w końcowych szypułkach, dźwigających pojedyń- 

 cze osobniki, widoczne są włókienka niby - mięśniowe. Na powierzchni pnia, prócz fałd, wy- 

 stępują delikatne podłużne prążki. Fig. 25 — młody osobnik, który dopiero co osiadł i począł 

 wytwarzać stylik; na pierścieniu rzęsowym (Wpr) osadzona jest kielichowato błonka falująca 

 (mbl). Fig. 26 — schematyczny rysunek organu perystomalnego, obserwowanego z góry: ps — 

 kołnierz perystomalny, pr — śrubowo skręcona krawędź perystomalna, pg — czubek cyckowaty 

 sterczący po środku „tarczki" perystomalnej . Fig. 27 — dwojaczek; stylik bez śladu włókienek 

 niby-mięśniowych; na pierścieniu rzęsowym znajduje się jeszcze błonka falująca. 



