JÓZEF EISMOND. OBJAŚNIENIE RYCIN. 



223 



TABLICA TSr, 



Fig. 29 — 31. Epistylis Steinii Wrz. Fig. 29 — kolonia osobników, osadzonych 

 na drzewiasto rozrosłym polipniku; w końcow3'ch gałązkach polipnika występują' niewyraźnie 

 zaznaczone włókienka niby-mięśniowe lub tez zbite wiązki tychże, połączone na sposób wła 

 ściwy rodzajowi Zoothamnium (II), albo tez Carchesium (1). Od niektórych końcowych gałązek 

 polipnika ciała osobników odłączyły się. Pień zarówno jak i grubsze odnogi, prócz poprzecz- 

 nych zmarszczek, posiadają delikatną podłużną prąźkowatość. Na pniu porastają wodorosty 

 nitkowate. Fig. 30 — dwojaczek z wj^raźnie zróżnicowanym mięśniem szypułkowym, zdradza- 

 jącym właściwość Zoothamnium. Fig. 31 — osobnik oderwany od szypułki; odłączając się od 

 polipnika, wyciągnął on z sobą i wiązkę włókienek niby-mięśniowych. 



Fig. 32—33. Schematy. Fig. 32 — Schemat urzęsienia organu perystomalnego : wzdłuż 

 zgrubiałej krawędzi perystomu (pr) wije się śrubowo podwójny szereg rzęs, oznaczonych na 

 schemacie punktami; podczas gdy wewnętrzny szereg przechodzi na ścianki przedsionka (vest), 

 tworząc tu smugę śrubową, zewnętrzny szereg przeistacza się w języczkowatą błonkę falu- 

 jącą (mbl). Fig. 33 — schemat budowy ciała wirczyka, widzianego w przecięciu optycznem, 

 szeregi rzęs perystomalnych dla wyraźniejszego uwydatnienia układu i kierunku zostały wyo- 

 brażone w postaci błonek. Ku — oznacza guziczkowate zgrubienie mięśnia szypułkowego u pod- 

 stawy ciała. 



Fig. 28. Vorticella uebulif era Ehr. 



TABLICA V. 



Fig. 34. Schemat aparatu jądrowego wymoczków z pojedyńczem jądrem ubocznem (po- 

 dług ogólnie przyjętego poglądu). 



Fig. 35. Jądro u Ehyncheta Gammari n. sjd. Na tle liniowego rusztowania, nasy 

 conego sokiem jądrowym, występują rozproszone tu i owdzie większe lub mniejsze kropelki 

 chromatyny. 



Fig. 36. A{ arat jądrowy w stanie spoczynku (?) w blastomerze jaja aksolotla (podczas 

 stadyum młodocianej blastuli^ Attr — węzeł attrakcyjny; centr — ciałko środkowe centrosoma): 

 Dookoła węzła atrakcyjnego widoczne są w przecięciu promienisto rozchodzące się jamki pro- 

 toplazmy; w pewnej odległości od aparatu jądrowego zalegają w protoplazmie liczne krople 

 żółtka odżywczego. 



Fig. 87—38. Aparat jądrowy blastomerów aksolotla. Fig. 38 — aparat w spoczynku. 

 Fig. 37 — aparat jądrowy po rozdwojeniu węzła atrakcyjnego i wyróżnieniu się dwa ośrodków 

 w ciele blastomeru. 



Fig. 39—40. Aparat jądrowy u Spirochona gemmipara St. Fig. 39 — schemat. 

 Fig. 40 — rysunek z natury, znacznie powiększony; I — chromatynowa część jądra, resp. jądro 

 właściwe, II — achromatynowa część resp. jądro uboczne wraz z ciałkiem środkowem; mn (Fig. 

 39) — domniemane jądra uboczne. 



Fig. 41—43. Aparat jądrowy u Epistylis Steinii Wrz. Fig. 43 — aparat jądrowy, 

 widziany na tle ogólnego rusztowania ciała protoplazmatycznego. Mn — jądro właściwe, mu — 

 jądro uboczne w postaci drobnopiankowatego skupienia protoplazmy wraz z ciałkiem środko 

 wem; Fig. 41 i 42 wyobrażają odosobniony aparat jądrowy, wykazując topograficzny stosunek 

 jądra ubocznego do właściwego. 



Fig. 44. Aparat jądrowy u Colpidium Colpoda na tle ogólnej budowy ciała. 



