vi 



DZIAŁ T. METEOROLOGIJA I HIDEOGRAFIJA. 



W wykazach poniżaj zamieszczonych i zawierających zebranie rocznych spo- 

 strzeżeń, dokonanych na stacyjaoh meteorologicznych, przy obliczaniu temperatu- 

 ry średniej miesięcy wprowadzono sposób _ rachowania, który daje rezultaty bliż- 

 sze rzeczywistym, aniżeli proste branie średniój arytmetycznej z trzech obserwacyj 

 dziennych. Mianowicie zastosowano tutaj wzór taki: 



temperatura średnia dnia = 



to jest aby otrzymać temperaturę średnią, dnia, należy do sumy stopni ob- 

 serwowanych o godzinie 7-ćj zrana i l-^j w południe, dodać podwójną 

 liczbę stopni, obserwowaną o godzinie 9-ej wieczorem i tak otrzymaną su- 

 mę podzielić przez 4. Sposobu tego używa stacyja centralna Wiedeńska dla 

 swoich stacyj od roku 1882 i dla Warszawy okazał się on dającym bliższe prawdy 

 wypadki, aniżeli poprzednio używany. Że tak jest w samój rzeczy, przekonywa- 

 my się o tern z obliczenia średniój temperatury dni, otrzymanej zapomocą termo- 

 grafu Richarda. Termograf ten (opisany we „Wszechświecie" t. V str. 820) 

 funkcyjonuje na stacyi Warszawa od Listopada 1886 r. i jest bardzo dobrym przy- 

 rządem, idącym zgodnie z termometrem naszym normalnym tak, że różnica nie- 

 wiele przenosi średnio 0,1° C. Temperatury średnie dni obliczone takim sposo- 

 bem są w ogólności znacznie bliższe temperaturom, obliczonym zapomocą poda- 

 nego dopiero co wzoru, aniżeli otrzymanym z prostej średniój arytmetycznój. 

 Przypuszczając, że toż samo stosuje się do całego obszaru, na którym rozrzucone 

 są nasze stacyje meteorologiczne, wprowadzimy ten sposób obliczania na wszyst- 

 kich naszych stacyj ach od początku roku 1888, Dla ujednostajnienia zaś wyka- 

 zów — i w tych pierwszych wykazach obrachowano powtórnie średnie temperatury 

 wszystkich stacyj podług wymienionego wyżój wzoru i tak otrzymane liczby po- 

 mieszczono w zebraniu rocznem. Z tego to powodu liczby tam zamieszczone są 

 często różne od odpowiednich liczb w wykazach miesięcznych. Należy tu przy- 

 pomnieć, że takiego właśnie sposobu używał oddawna D-r Jędrzejewicz dla obli- 

 czania temperatur średnich stacyi Płońsk. 



Oprócz wymienionych wyżój stacyj następujące jeszcze przystąpiły w ciągu 

 roku 1886 lub 1887 do sieci i zaczęły nadsyłać regularnie swoje spostrzeżenia do 

 biura: 



Szczurzyn (gub. Płocka), Sucha (gub. Radomska), Silniczka (gub. Piotrkow- 

 ska), Ząbkowice (gub. Piotrkowska), Kremieńczuki (gub. Wołyńska), Żytyń (gub. 

 Wołyńska), Strychowce (gub. Podolska), Piotrków (gub. Piotrkowska), Niemircze 

 (gub. Podolska). Nadto posiadają narzędzia w części łub całkowicie, - ale bulety- 

 nów meteorologicznych dotąd nie przysyłają, lub już przestały przysyłać: Łódź 

 (gub. Piotrkowska), Krasiniec (gub. Płocka), Sobieszyn (gub. Siedlecka) i Mircze 

 (gub. Lubelska). Wszystkie te stacyje są pomieszczone na załączonój mapie. 



Z wyprowadzeniem jakichkolwiek wniosków ogólniejszych z zestawienia 

 zebranych spostrzeżeń wstrzymujemy się obecnie: raz dlatego, że przeciąg czasu, 

 przez który stacyje były czynne, jest zbyt krótkim, a powtóre dlatego, że rok ten, 

 mianowicie z początku, należy uważać za rok próby, w którym pomimo najlep- 

 szych chęci i wielkiój wogóle sumienności w prowadzeniu obserwacyj i obliczeń, 



