o WIATRACH W AVAESZAWIE. A. TIETKIEWICZ. 



109 



może, kiedy zaraz za depresyj.'} barometryczną, postępuje max. ciśnienia. Jeśli 

 oba te stany ciągną w okolicy północnej, jak zwykle od Z na W, to rucli cyklono- 

 wy pierwszego przynosi nam wiatry od Pd przez Z do Pn; następnie ruch an- 

 ty cyklonowy dalsze kręcenie się wiatru przez W na Pd dopełnia. Wsteczne krę- 

 cenie sic wiatru będzie miało miejsce, jeśli min. i raax. barometryczne przeciągają 

 w stronie południowej nieba, lub jeśli zamiast zwykłego ich rucliu postępowego 

 od Z na W ciągnąć będą w kierunku przeciwnym w pólnocnój stronie liory- 

 zontu. 



Dziś, Iciedy meteorologija na nowe wchodzi tory, kiedy dynamika atmosfe- 

 ryczna próbuje budować teoryją ruchu najruchliwszego żywiołu, jakim jest 

 powietrze, spostrzeżenia jednoczesne na wielkich przestrzeniacli stają się niezbę- 

 dne i wielkic^j nabierają doniosłości. Dowodem tego są karty synoptyczne, które 

 nietylko posłużyły do wyl^rycia rucłiu cyklonowego, lecz pozostaną nazawszc 

 podwaliną przepowiedni zmian przyszłych. Sama natura zadania dyktuje na 

 przyszłość potrzebę porozumienia się pracowników na tera polu celem zapisywa- 

 nia obserwacyj wszędzie jednocześnie, t. j. o tych godzinacli, jakie długość gieo- 

 graficzna miejsc dla jednej i tej samej oliwili wslłazuje. Jednoczesne tylko po- 

 chwycenie stanu powietrzni w pewnych odstępacli czasu, im krótszycłi tem sku- 

 teczniej, prowadzić może do rozwiązania zagadnień meteorologicznych. 



Lecz nietylko jednoczesność, ale i jedna zasadnicza miara służyć powinna 

 do ścisłego ocenienia ruchów i kierunku nietylko warstw dolnycli, któremi oddy- 

 chamy, ale i w różnych wysokościach, łcu czemu posługują obłoki. Przybywa te- 

 dy jedna rubryka obserwacyj meteorologicznycli pierwszorzędnc^j wagi tak dla 

 tcoryi jak i praktyki. 



Żałować należy, żę dokładne oznaczenie chyżości Aviatrów na wielu sta- 

 cyjach tale jest zaniedbane, że zamiast podawać ją w metrach, poprzestają na Ida- 

 syfikacyi od O do 4 wszystkich możliwycłi stopni natężenia prądów atmosferycz- 

 nych. Stąd porównanie danycłi cliociażby jednoczesnycłi staje się niemożebnem. 



Dla przylcładu bierzemy obserwacyje atmiczne z r. 1881 w Warszawie ') 

 i Płońsku ^j, które prawie jednocześnie zapisywane były: 



Szer. gieogr. Warszawy 52° 13' 5", długość od Greenw. 21° 1' 51" 

 Płońska 52- 37 38,8, „ „ 20 30 58,5. 



Wzniesienie nad poziom morza Warszawy 119,4 metrów, Płońska 99,949 

 metrów. 



Stąd wypada odległość dwu tych stacyj 30' 55" czyli 57,253 km, co znaczy 

 trochę więcej niż połowa przestrzeni Y)vzyj(^t6j dla gradienty; położenie Płońska 

 względem Warszawy Pn 37° 23' o3",25 Z. 



Uwzględniając siłę wiatrów, mamy. 



1) Pam. Fiz. T. IV. 



2) Pam. Fiz. T. II. 



