136 



DZIAŁ I. METEOKOLOGIJA 1 HlDROGRAFrJA. 



Tablice tu przedstawione, pomimo możliwie systematycznego ułożenia, two- 

 rzą, przeszło półtora tysiąca pozycyj obejmujący labirynt, w którym niełatwo się 

 oryjentować; nabędą one przejrzystości dopiero przez sumaryczne rozrzuconych 

 szczegółów zgrupowanie w pewne kategoryje, dozwalające jednym rzutem oka 

 obejmować stosunki. Takich streszczonych wykazów dołącza się tutaj dwa: 

 pierwszy wymienia ])rzy każdej do obserwowania zaleconćj roślinie na ilu ona 

 dostrzeganą była stacyjach, wykaz drugi naodwrót pod każdą stacyją obserwacyj- 

 ną podaje ilość na tej stacyi obserwo wanyi h roślin. Wykazy te mogą jeszcze 

 ])rzyczynić się do wyjaśnienia dwu kwestyj, dotyczących fizyjografii kraju: mo- 

 gą z jednt^j strony dostarczyć wskazówek naturalnego rospostarcia niektórych ro- 

 ślin rodzimych, a przytem dać miarę ros[)ovvszechnienia w uprawie niektórych 

 delikatniejszych roślin obcych, z drugi(^j strony mogą zachęcić do zebrania pe- 

 wnych nazw prowincyjonalnych, pod któremi wyłącznie rośliny te w danój oko- 

 licy są znane. Do kwestyi pierwszej odnoszą się w Icilku wykązach spostrzeżeń 

 zamieszczone wskazówki rospostarcia, które warto zachować. Tak np. pod Tarni- 

 ną i pod Berberysem zanotowano w kilku miejscowościach „w bliskiej okolicy ni- 

 gdzie nie rośnie", łub np. pod Akacyją białą „u nas wymarza". Tu także zwraca 

 uwagę nadzwyczaj mała liczba obserwacyj Ligustru, Kasztana czerwonego i Szczo- 

 drzenicy: widać, że trzy te rośliny mało są upowszechnione w kulturze, a w spisie 

 roślin zaleconych zastąpienie ich ])rzez inne więcej znane, powiększyłoby liczbę 

 obserwacyj. Kwestyja druga dotyczy niezgodności nazw ludowych tej samój 

 rośliny w różnych częściach kraju. W nadesłanych sprawozdaniach wiele roślin 

 l)ardzo pospolitych i obszernie rozmieszczonych, odznaczono uwagą „nazwy tój 

 nie znam", chociaż nazwy te w innych częściach kraju są dobrze znane; takiemi 

 są np. Sasanka (Pulsatilla patens), Ziarnopłon ([^'Icaria ranunculoides), Kaczeniec 

 (Całtha palustris), do nich dołączyć trzeba Swidwę (Cornus) i Trzmielinę (Evony- 

 mus). Nastręcza się jeszcze uwaga, wynikająca z przepatrzenia sprawozdań, że 

 niewielu notującym znana jest różnica pomiędzy właściwym Lilakiem czyli Bzem 

 ioloskim (Syringa vulgaris), a tak zwanym Bzem chińskim (Syringa dubia Pers. = 

 S. chinensis Wild ) o kitach kwiatowych gęścićj nabitych, barwy więcej czerwo- 

 nawej, słabiej pachnących, cliociaż i poza porą kwitnienia łatwo go odróżnić po 

 liściach u ogonka jajowatych, a nie. sercowatych, jakie ma Bez włoski w obu swo- 

 ich odmianach, niebieska wo-fijołkowej i białój. Bez chiński roskwita później od 

 włoskiego o dni 5 a nawet o tydzień. 



■ O (zero) w tablicach wslcazuje, że roślina w danój okolicy nie rośnie. 



