166 



DZIAŁ I. METEOEOLOGI.JA I HIDROGRAFIJA. 



Na podstawie ty cli danych otrzymujemy: 



Przeciętna wysokość poziomów najwyższycli = 0,980 saż. \ względem zera wo- 

 „ ,, najniższych =0,421 „ Idoskazu przyjętego 



„ „ „ średnich .=0,642 „ jdla graf. wykazu. 



TABLICA VII. 





Lody ruszyły 



Lody spłynęły 



Początek ścina- 

 nia się wody 



Lody s 



tanęły 



Lata 



Miesiąc 

 i dzień 



Wodoskaz 

 wskazywał 



Miesiąc 

 i dzień 



Wodoskaz 

 wskazywał 



Miesiąc 

 i dzień 



Wodoskaz 

 wskazywał 



Miesiąc 

 i dzień 



Wodoskaz 

 wskazywał 



1877 

 1878 



10 II 



76 



17 II 



150 



1 XII 



2 XII 



30 

 65 



12 xn 



32 



1879 1 



1 II 



132 



14 III 



97 



6 XI 



68 



11 I 

 25 XI 



99 

 54 



1880 



1881 



1882 



1883 i 



1884 



1885 



21 II 

 3 III 



2] II 



139 

 159 



106 



26 II 



10 III 

 7 II 



14 III 

 19 I 



11 I 



231 

 128 



32 

 100 

 121 



37 



23 XI 



23 XI 

 4X1 



24 XI 

 9 XI 

 8 XI 



53 

 47 

 54 

 65 

 40 

 53 



3 I 

 3 I 



59 

 96 



W peryjodzie dziewięcioletnim od roku 1877 do 1885 zauważono, że pod 

 Płockiem: 



najpóźniejsze ruszenie lodów było 14 Marca r. 1879 i 1883 

 najwcześniejsze ,, „ ?, H Stycznia 1885 r. 

 lody stanęły najpóźniej . . 11 Stycznia 1879 r. 

 „ ,, najwcześniej . . 25 Listopada 1879 r. 

 rzeka nie stanęła w latach 1878, 1880, 1882, 1884 i 1885. 



Poziom Wisły pod Płockiem względnie do poziomu morza Bałtyckiego 

 przedstawia się przeciętnie: 



przy najwyższym stanie wód + 28,590 saż. 

 „ najniższym „ „ + 28,031 „ 

 „ średnim „ „ + 28,025 „ 



W 1886 roku korzystając z nadzwyczaj niskiego stanu wody na Wiśle, je- 

 dnostajnego przez długi dość przeciąg czasu, uregulowano zera wodoskazów. 

 Przytem okazało się, że tylko na wodoskazie w Puławach zero odpowiadało zu- 

 pełnie „zeru" Warszawskiemu. 



