REGULACYJA WISŁY. 



187 



1) Chróst na pokład faszynowy wierzchniej warstwy budowli, jak również 

 na koronę wiklową. tam gdzie użyć jój zajdzie potrzeba, powinien być z doskona- 

 łej, świeżój wikliny, wczesną, wiosną (w Marcu) lub późną, jesienią, (w Październi- 

 ku) narąbanej; chróst zaś na pokłady warstw dolnych powinien być rąbany zimą 

 (od końca Listopada do początku Marca) i może być z jakichbądź krzaków liścia- 

 stych lub gałęzi di'zevF, z tym tylko warunkiem, aby był dostatecznie prosty, gięt- 

 ki i niegrubszy nad 1 '/a cala ang. w średnicy. 



2) Faszyny powinny być po uprzedniem ściągnięciu chróstu mocnemi sznu- 

 rami (kneblami), silnie związane najmniej dwiema przewiązkami ze świeżych 

 wierzbowych wici i mieć grubość (w końcu od knowiów) 1 stopę ang. a 9 stóp 

 długości. 



3) Kiszki wiklinowe mają być robione z młodego, świeżego i wyborowego 

 chróstu wiklowego lub wierzbiny i posiadać dostateczną (do 20 saż.) długość przy 

 grubości 4—5 cali ang. w średnicy, z mocno ściągniętemi przewiązkami co każde 

 8 cali. 



4) Kołki powinny być proste, mocne, grubości od 2 — 4 cali ang. w średnicy 

 a długości 4 stopy, wyrobione z jakiegobądź drzewa twardego. 



Istniało i dziś jeszcze niekiedy spotkać można mniemanie, że do ostatnich 

 pokładów lub do korony wiklowej należy używać tylko kołków wierzbowych. 

 Praktyka wszakże pokazuje stanowczo, że przy wbijaniu w mocno związane (wła- 

 śnie jak należy) kiszki, z kołków wierzbowych zdziera się kora i oczka, skutkiem 

 czego kołki takie nigdy nie odrastają (chyba kilka przypadkowo), a z biegiem 

 czasu ulegają prędszemu gniciu niż sosnowe, a tem bardziej dębowe. Próby sa- 

 dzenia kołków wierzbowych tylko wtedy się udawały, jeżeli przedtem drągiem że- 

 laznym w tamie zrobiono otwór, w który swobodnie się wkłada kołek i zasypuje 

 się ziemią. 



5) Wici mają być narżnięte ze świeżej, drobnej, o giętkich prętach łoziny 

 lub wierzbiny i posiadać dostateczną długość na trwałe przewiązki faszyn i kiszek 

 wiklinowych. 



6) Ziemia, używana jirzy budowie tamy, dla górnój warstwy pokładu fa- 

 szynowego i dla korony powinna być rodzajna, mułkowata i mało piaszczysta; 

 w każdym razie ma być ona dowożoną z tych najbliższych miejscowości, które 

 wskaże prowadzący roboty i gdzie wybieranie ziemi tój nie będzie wywierało 

 szkodliwego wpływu na brzegi. 



Resztę szczegółów odnoszących się do porządku, sposobu wykonania i odbio- 

 ru robót lewego brzegu Wisły drobiazgowo opisują kontrakty, zawierane z entre- 

 prenerami. 



Administracyjne i techniczne warunki przygotowania materyjałów, wyko- 

 nania i odbioru robót, obowiązujące w państwie austryjackiem i stosowane na ga- 

 licyjskiej stronie rzeki pod wiela względami różnią się od lewego brzegu; również 

 sposoby obliczania ilości dokonanych robót są mniej dogodne dla kontroli rzeczy- 

 wiście użytego materyjału. 



