REGULACyJA WISŁY. 191 



wami: Eabf}, Dunajcem, Wisłok^ i Sanem, które w całości przepływają, na teryto- 

 ryjiim galicyjskiem. 



Jednakże zgoda z inżynierami ze strony rossyjskićj może nastąpić tylko wów- 

 czas, kiedy wszystkie wiadomości dotyczące wyżej wymienionych rzek zostaną 

 zebrane i opracowane przez inżynierów ze strony austryj acki(^j . Wogóle nasi 

 inżynierowie uważają, że zmiana przyjętej szerokości koryta jest przedwczesna, 

 gdyż podług icli mniemania przy tylu niedoltończonycli i rozrzuconych robotach 

 nie można stanowczo ołcreśiić, co jest powodem niedostatecznej głębokości nurtu, 

 czy zbyt szerokie koryto, czy nieodpowiednie kierunki wałów ochronnych ziem- 

 nych, łub też nieprawidłowo rozłożone plantacyje i rozsadniki wierzb na wzgór- 

 ko waty cli brzegach rzeki. 



Prócz tego muł unoszony przez wylewy z powodu raptownego ubytku wo- 

 dy, która nie ma już dostatecznej siły aby przenieść piaski w głębsze miejsca i zo- 

 stawiają tam gdzie ta siła okaże się niedostateczną a więc nawet i w zwężonych 

 częściacłi rzeki, tworzy mielizny. Chociaż przy dalszem opadaniu oczyszcza się 

 nieco nurt, to jednak ponieważ niskie wody niezawsze mogą powrócić koryto do 

 poprzednich granię, więc koniecznem jest dla zachowania raz osięgniętego pogłę- 

 bienia rzeki, żeby wylewy nie miały w sobie żadnego mułu, czyli żeby rospatry- 

 wana część rzeki została uregulowana i zabespieczona od wszelkich podmywań 

 i zrujnowania. 



Jako dopełnienie do prawideł ustanowionych przez komisyją międzynarodo- 

 wą z 1883 r. dla zoryjentowania się w wyborze kierunku łinij regulacyjnych, 

 należałoby jeszcze dodać, że projektowane koryto normalne rzeki przy średnich 

 wodach powinno, o ile to jest możebne, zgadzać się z kierunkiem prądów rzeki 

 podczas wylewów i wysokiego stanu wody, gdyż w przeciwnym razie osady rzecz- 

 ne nie mogą przejść bez szkody przez wiele części rzeki, a zatrzymane w swoim 

 biegu mogą spowodować ważne zmiany w poprzednim stanie. Ale niestety, do- 

 kładne dopełnienie ostatniego warunku jest prawie niemożebne na r. Wiśle, bo 

 kierunek głównego prądu wysokićj wody, zależy tutaj w większości wypadków 

 od niewłaściwie rozmieszczonych wałów ochronnych, a do przesypania ich można 

 przystąpić dopiero po regulacyi koryta dla średnich wód. 



§ 11 Porządek wykonywania robót regulacyjnych. 



Celem robót regulacyjnych jest przedewszystkiem: 



1) Przyprowadzenie istniejącego koryta rzeld do stanu odpowiedniego 

 przyjętemu kierunlsowi i zarysowi łinij regulacyjnych. 



2) Uformowanie brzegów nowego koryta przez zapiaszczenie poza linijami 

 regulacyjnemi pomiędzy tamami zwężającemi rzeltę, a jój brzegiem naturalnym. 



Ponieważ zaś zaradzeniu tym wszystkim potrzebom towarzyszy jeszcze wa- 

 runek najmniejszych wydatków na regulacyją całej rzeki, więc przedcwszystlviem 

 powstaje kwestyja, w jakich to częściacłi rzelci i w jakim porządku należy przy- 

 stępować do robót, mających się v/ykonać. 



