REGULACYJA WISŁY. 



203 



Z roku 1864, a nadto niepomyślny bieg robót regulacyjnych po przeciwnej austry- 

 jackiźj stronie rzeki, oto są. przyczyny niepowodzeń robót naszych pod Łęgiem 

 Osieckim. 



Stan wszystkich tych budowli, zgodnie z protokułem komisyi międzynarodo- 

 wej z roku 1883 przedstawia się tak: 



Skutkiem nieprawidłowego stanu rzeki powyżej wsi Zaduszniki na prawym 

 brzegu, roboty regulacyjne pod Łęgiem Osieckim znajdowały się w nader nieko- 

 rzystnych warunkach, przyczem w szczególności budowle N-ry 2, 3 i 4 wystawio- 

 ne na niszczące działanie kry i parcie wód wiosennych. Ponieważ zwyczajna 

 faszyna nie opiera się dostatecznie w miejscu tem prądowi rzeki, przeto uznano za 

 i-zecz bardzo pożyteczną w celu dodania większej trwałości budowlom regulacyj- 

 nym, wzmocnić je nałożeniem skarp kamieniem przynajmniej na długości 25 saż. 

 w częściach poprzecznych i 50 saż. w podłużnych. Z drugiój zaś strony, żeby 

 zmniejszyć siłę tegoż prądu potrzeba doprowadzić regulacyją prawego brzegu 

 Wisły pod Zadusznikami do 126 wiorsty i odpowiednie roboty wykonać bez- 

 zwłocznie. 



Na nieszczęście, postanowienia komisyi z r. 1883 nie mogły być wprowadzo- 

 ne w czyn, ponieważ wylew latem r. 1884 albo w zupełności zniszczył budowle 

 regulacyjne pod Łęgiem Osieckim, albo je uszkodził, lub naniósł na nie tyle pia- 

 sku, że powrócenie do pierwiastkowe wytkniętej w r. 1864 trasy, stało się wprost 

 niemożliwem, skutkiem tego w celu regulacyi tój części rzeki. Inżynierowie nasi 

 zaproponowali nowy kierunek linij regulacyjnych; zgodnie z tym kierunkiem 

 linija normalna lewego brzegu powinna być możliwie bliską do jego rzeczywistych 

 zarysów. Tym sposobem zamiast poprzednich budowli, położonych niedaleko 

 od brzegu i wyprowadzonych na wielkiej głębi, uznano za możebne ograniczyć się 

 głównie opaskami i dojść do pożądanych rezultatów daleko mniejszym kosztem. 

 Naturalnie, gdyby zastosowano się do tego prawidła od samego początku robót 

 i normalną trasę z roku 1864 zmieniono w r. 1874 zgodnie z ówczesnym stanem 

 koryta, można być przekonanym, że przy wykonaniu robót powyższych zaoszczę- 

 dzonoby znaczne sumy. 



Stan rzeki podczas wylewu latem r. 1884 i uszkodzenia robót regulacyjnych, 

 które się wskutek niego okazały, przedstawione są na fig. 31, a nowy roskład bu- 

 dowli w związku ze zmienionym planem linij regulacyjnych wyobrażone są na 

 fig. 32. 



Bezzwłocznie po opadnięciu wód przystąpiono do regulacyi lewego brzegu 

 zgodnie ze zmienioną trasą. 



Uzupełniając to, cośmy powiedzieli o robotach regulacyjnych pod Łęgiem 

 Osieckim, uważamy za pożyteczne przytoczyć tu zdanie w protokule komisyi 

 międzynarodowej z roku 1885: 



„Układ głównego prądu rzełd Wisły pod Zadusznikami w ciągu 

 lat kilku podrywał coraz dalej prawy brzeg poniżej tam Nr. V i Nr. VI, 

 przez co skierowywał się coraz bardziej prostopadle na tamy lewego 

 brzegu pod Łęgiem Osieckim. Już w protokule komisyi 1883 r. prze- 

 widzianą była trudność utrzymania wykonanych budowli pod Łęgiem 

 Osieckim i konieczność wzmocnienia ich przysypaniem kamienia. 



