BEGULACYJA WISŁY. 



213 



wzniesiony jest na 0,74 saż., a w części CD — na 0,88 saż. ponad zerem wodoskazu 

 warszawskiego. 



Nakoniec, dla nadanlh, większej trwałości budowlom faszynowym, położono 

 na grzbiecie tychże budowli kamień brukowy w ilości 155 saż. sześć, a mianowicie: 

 na tamie ABCD i trawersie I szerokość pasa kamiennego równa się 2,5 saż., a na 

 trawersie III — 2,14 saż. 



B) Umocowanie brzegu rzeki przy wsi Kępie Nadwiślańskiej na 374-ćj w. 

 od granicy austryjackićj. 



Umocowania brzegu przy wsi Kępie Nadwiślańskiej dokonano zapomocą. 

 dwu opasek z biegiem rzeki po sobie następuję-cycli. Górna opaska, długości 

 150 saż., opiera się na naturalnym konturze brzegu i znajduje się poza Unijfj. nor- 

 malną, a dolna opaska, długości 200 saż. zbudowaną, jest na brzegu splantowanym 

 i zlewa się z liniją normalną. Koniec pierwotnej opaski połączonym jest z po- 

 czątkiem drugiej zapomocą małój tamy poprzecKn^j (główki), długości 7,5 saż., 

 doprowadzonej do tćjże lini normalnej. Celem wspomnianój główki, oprócz 

 bezpośredniego połączenia dolnćj opaski z brzegiem, jest jeszcze odsunięcie w stro- 

 nę nader bystrego prądu miejscowego i tym sposobem zmniejszenie możebności 

 podmywów jak jednej tak i drugiej opaski. 



W dolnej opasce zrobione są dwie przerwy po 25 saż. bież. Pierwsza ])rzer- 

 wa znajduje się poniżej główki o 100 saż., a następnie ciągnie się opaska na 50 saż. 

 bież., a za nią idzie druga przerwa, za którą wznosi się już reszta rzeczonej bu- 

 dowli. Przerwy pozostawiono w celu zmniejszenia kosztów budowy w tern mnie- 

 maniu, że z racyi swego położenia między umocowanemi częściami brzegu, nie po- 

 dlegną znacznemu uszkodzeniu. 



Części odrębne dolnej opaski, jak również opaskę górną połączono z brze- 

 giem rzeki zapomocą właściwych fundamentów. 



Wyniosłość grzbietu opasek nad zerem wodoskazu nie jest jednakową, waha 

 się ona bowiem między 0,55 a 0,68 saż. dla górnej opaski i między 0,59 a 0,79 saż. 

 dla dolnej opaski. Powodem takiej nieprawidłowości był zmienny stan wody 

 w rzece, przy którym roboty zostały wykonane. 



Roboty regulacyjne pod Wai-szawą, wykonane w 1886 r. polegały na wznie- 

 sieniu od wsi Kępy Nadwiślańskiej do ul. Solec tam faszynowych podłużnych 

 i trawersów, łączących owe tamy z lewym brzegiem a nadto na urządzeniu tam 

 palowych jednorzędowych, służących do przetamowania odnogi rzecznej przy wsi 

 Zerżnie, na prawym brzegu rzeki położonej. 



Oprócz tego, na tamach faszynowych, zbudowanych w 1885 r. położono ko- 

 rony wikloU'e i dla lepszego ich umocowania obciążono je w niektórych miej- 

 scach kamieniami brukowemi. Z robót wykonanych w tymże roku kosztem mia- 

 sta, wymienić należy ostateczne ułożenie rur ssących i uregulowanie samego smoka 

 poniżej tamy ABCD, skutkiem czego w obecnej chwili woda do wodociągów war- 

 szawskich dostarczaną jest wprost z głównego'%oryta rzeki naprzeciw ulicy Czer- 

 niakowskiej. 



W 1887 r. wykonywano roboty na prawym brzegu, przy wsiach Soli i Sa- 

 sklej Kępie, mające głównie na celu zwężenie koryta rzeki do normalnój szeroko- 

 .ści. Budowle faszynowe, zbudowane według pierwotnych typów i mające czynić 



