BADAJiTIA GIEOLOGICZNE A. GIEDROYCIA. 5 



Wprost stilcyl Barano>vickiej, ^Y obrębie Polesia gói'iią warstwę głazów na- 

 rzuto wycli przykrywa piasek. Piasek ten nic przedstawia prawdopodobnie naj- 

 nowszych napływów r/ecznycli, gdyż współczesne rzeki w okolicy tej ił tylko 

 osadzają. Musiały się Avięc napływy utworzyć podówczas jeszcze, kiedy lodowce 

 leżały na północnćj stronie zwiedzonej przezemnie okolicy. W granicach Polesia, 

 wzdłuż linii kolei, nie widziałem nigdzie warstw lodowcowego iłu, jako utworu 

 tym piaslcom w^spótczesnego, natomiast w olcolicy Dworca, Mołczadzi i Barano- 

 wicz, ponad główną warstwą piaszczystą, znalazłem utwór do lossu podobny, za- 

 pewne do tej należący kategoryi. Utwór ten różni się wybitnie od dylu wij alnych 

 iłów w granicach gubernii Wileńskiej, Kowieńskiej i Suwalskiej najiotykanych 

 w postaci warstwo wanych pyłowycli i plastycznych margli, osadzonych prawdo- 

 podobnie na dnie jezior dyluwijalnych. 



Brak warstwowania, jednostajnie drobne ziarno i przykrycie niżej leżącej 

 warstwy z głazami narzutowemi dość jednostajną powłoką, nadają polctadowi temu 

 charakter lossu. Nie udało mi się jednalc w nim ani lądowych mięczaków, ani ko- 

 ści zwierząt dyluwijalnych znaleść, co go wyróżnia od wołyńskiego lossu, napoty- 

 kanego obficie na południu błot Pińskich, który też ma ziarno drobniejsze. Dość 

 charakterystyczną cechą tego lossu litewskiego, jest domięszka białego piasku 

 tworzącego w nim niekiedy cienkie warstewki. 



Utworów podobnych nie spotkałem dotychczas nigdzie w granicacli Litwy. 

 Jako ciekawą właściwość pasa rozmieszczenia tego napływu lossowego, muszę 

 wskazać na istnienie w jego obrębie kilku jezior, które, być może, są pozostało- 

 ściami większego basenu. Znaczna. rozległość górnej warstwy piaszczystej z gła- 

 zami i żwirem, przedstawiającemi nagromadzenie grubszych części moreny 

 gruntowej, każe przypuszczać w ich sąsiedztwie obecność znacznych pokładów 

 drobniejszych matcryjalów lodowcowych i w samej rzeczy też; znajdujemy je 

 silnie rozwinięte na linii drogi nietylko w Pińskiem zagłębiu, lecz i v/ doli- 

 nach rzek Mołczadzi, Dzitwy, Niemna i Mereczauld, gdzie tworzą dzisiaj brze- 

 gi dolin rzecznycli. Grubością swego materyjału, oraz slabem jego rozga- 

 tunkowaniem różnią się one niekiedy dość wyraźnie od współczesnych napływów 

 rzecznych, a jeżeli wypełnimy tę lukę, która powstała wskutek denudacyi i spłóka- 

 nia utworów tych z brzegów w miarę pogłębienia doliny Niemna, otrzymamy je- 

 dnolity pas napływów starszycli, wsliazujący na dawniejszy związek doliny Nie- 

 mna z doliną Wisły za pośrednictwem doliny Narwi, której niepomierna szerokość 

 wcale nie odpowiada dzisiejszemu nieznacznemu prądowi rzeki. 



W roku 1885, spełniając dane mi przez Komitet gieologiczny zlecenie, 

 obejrzałem w dalszym ciągu linijc budujących się kolei od Lunińca do Równego 

 i od Łunińca do Humla. 



