8 



DZIAŁ ir. gieológijA. 



takicliźe, jeżeli nie lepszych jeszcze, zaliczyć należy niektói-c przestrzenie łą.k, np. 

 dolinę rz. Horynia, gdzie się, też osiedlili licznie koloniści Holendrzy. Takich do- 

 lin wszakże przy obecnych warunkach hidrograficznj^ch Polesia, stosunkowo jest 

 jeszcze niewiele, w większej zaś ich części jest nadmiar wilgoci. 



Zaczynaj;)C od miejsca, gdzie nad Prypecią po raz pierwszy spotkałem gliny 

 lodowcowe, a mianowicie od wsi Leśkowicz, rzeka ta posiada bystrzyny. Wi- 

 docznie utwory lodowcowe twórz,'} naturalna groblę, zatrzymuj rjca główną masę 

 W(')d basenu Prypeci. 



Luss spotykamy na linii Wlleńsko-Rowieńskiej kolei na wysokim brzegu Ho- 

 rynia; w nizinach na prawćj stronie tój rzeki go nie widziałem i tutaj zarówno jak 

 i nad Prypecią, około Mozyrza, gdzie loss odsłania się również tylko na wysokim 

 brzegu rzeki, nie udało mi się znaleść dowodów na poparcie hipotezy, że loss jest 

 utworem AYÓd lodnikowych: stopniowego przejścia w kierunku poziomym od lo- 

 dowcowych utworów warstwowanych lub niewarstwowanych do lossu nigdzie nie 

 widziałem. Około Mozyrza leży on wyżej od czerwono-szarych glin, lecz nie bes- 

 pośrednio w ich stropie, a jest przedzielony od nich warstwowanemi utworami 

 pclitów tejże samej co loss barwy, przechodzących przez stopniowe zdrobnienie 

 ziarna w loss Avlaściwy. Pod Równem loss leży wprost na kredzie. Na granicy 

 obu utworów widzimy popękaną skalę kredową, a w dolnój części lossu — kawały 

 kredy. 



P. Choroszewski, który ostatniemi czasy badał Polesie, utrzymuje, iż oprócz 

 wymienionych pówyż(^j pokładów, utworów innych, starszych, w granicach Pole- 

 sia niema. Nie znalazł on takowych w wierconych przez siebie otworach świdro- 

 wych i twierdzi, że się one i na brzegach rzek nie odsłaniają. Zdanie to wy- 

 daje mi się zbyt pospiesznie wygłoszonem; z faktu, że pod warstewką kredy glau- 

 konitowój lub czarnej plastycznej gliny, znajdują się niekiedy w dan(^j miejscowo- 

 ści utwory lodowcowe, nie można jeszcze, zdaniem mojem, wyciągać wniosku, że 

 wszystkie wogóle pokłady kredy i pstrych iłów av tej mlejscpwości są dyluwijal- 

 nym utworem. 



Jakkolwiek p, Choroszewski utrzymuje, że brzegi rzek Poleskich nie przed- - 

 stawiają nigdzie przekrojów, mogących dać wyobrażenie o gieologicznćj budowie 

 miejscowości, przynajmniej na brzegu Ilorynia widziałem tak wielką ilość cha- 

 rakterystycznych obnażeń z dobrze zachowaneml warstwami starszych formac};], 

 że możliwość znalezienia podobnych i na brzegach Innych rzek Poleskich, wydaje 

 mi się więcej niż prawdopodobną. 



Kreda z charakterystycznenii swemi skamieniałościami, jak Bel. m u cr o n a ta 

 i Ostrea vesicularis, które zresztą spotykają się w niej rzadko, daje się wi- 

 dzieć w wielu miejscach od m. Równego do m. Stepola nad brzegiem Horynia., 

 oi-az wzdłuż kolei od Równego o wiorst 17, aż poza stacyją Wołczę. Około t('j 

 stacyi zawiera kreda liczne ziarna glaukonitn, ponieważ zaś w pobliżu wychodni 

 tej kredy glaukonitowej, Avidziałem znaczne pokłady piasków glaukonitowych pod 

 napływami lodowcowemi, zdaje mi się dość prawdopodobnym wniosek, że piaski 

 glaukonitowe leżą w stropie kredowych pokładów. I tak, o;laukonitowe piaski, ' . 

 napotkane przy kopaniu studni przy stacyi Wołcz(!^j, pod m. Alelcsandryją, oraz 

 w kilku punktach nad brzegiem Ilorynia, gdzie av stropie glaukonitowych pia- 



