20 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



opisane przez Zejsznera 2) środkowe, od Chęcin i Kielc in-zez Daleszyce, Napę- 

 ków, Malioszyn, Łagów, Wszachów, Piskrzyn, Iwaniska, Ujazd, Krempę, Eomanów, 

 Mydlów, GrocJioUce dolne, Leszczków, Żurawniki i Tudorów; o) południowe obejmu- 

 je wapienie dewońskie koło Pierzchnicy, Osin, Drugni i Osówki obnażone. 



Utwoi-y o-órno dewońskie okazuj;^, się w postaci łupków bitumioznycłi niekie- 

 dy nawet pałnych z Posidonomya venusta i s.'} o ile mi wiadomo dotych- 

 czas tylko z trzech punktów w obrębie naszej mapy znane: we wsi Górno, w Ła- 

 gowie oraz pomiędzy Bratkowem, Oziehlowem i Kobylankami w dolinie Kocliówka. 

 Tutaj zalicza również Puscli łupki wapienne obok Iwanisk odsłonięte. We wsi 

 Pokrzywiance około Nowej Słupi przy kopaniu studni znaleziono szare obfite 

 w milcę łupki z Cypridina serrato-striata i szczątltami roślin. Czerwo- 

 ny piaskowiec tryjasowy z podrzędnemi warstwami pstrych margli silnie jest roz- 

 winięty w północnój części mapy, tworząc znaczne góry na Z i Pu od Bodzen- 

 tyna. Granicę jego bd dawna bardzo szczegółowo opisał Pusch '•^); czerwony pia- 

 skowiec AYSzędzie leżący w stropie utworów dewońskich, ciągnie się ku wschodowi 

 przez wsi: Sniadkę, Sitki, Swietomasz i Pokrzywnice; dalej na wschód odsłania się 

 w parowach pod pokładem łossu w Mominie, Ga)haczio, Zwoli, Broniszo wicach, 

 Czerwonej Górze i Wozowicach; na Pd stronie gór Kieleclcich pstry piaskowiec po- 

 jawia się w okolicach Pierzchnicy i Drugni. 



Wapień muszlowy zajmuje przestrzeń nieznaczną, tworząc wąskie pasemko 

 na granicy pstrego piaskowca i Kajpru, około Rzepina, Zapniowa, Malciadła, Pra- 

 loenczyna, Bukowia, Broniszowic i Jarug. Pokłady kajpru występują w PnW czę- 

 ści naszej mapy, pomiędzy Kunowem i Opatowem. Na lewym brzegu rz. Kamien- 

 nej, w odległości 10 wiorst od Kunowa, w miejscowości zw. Sadlowizna, po raz 

 pierwszy spotykamy żelazisty piaskowiec juraj siei, z pokładami doskouałój rudy 

 żelazuój, zaAvierając(4j znaczny procent manganu. 



Utwory mioceniczne, mianowicie zaś piętro sarmackie, w jednem tylko miej- 

 scu, na brzegu Opatówki, pomiędzy Karwowem i Zagrodami, biorą udział w bu- 

 dowie gór Sandomierskich; na południowej stronie gór tych, u ich podnóż, poniżój 

 Rakowa, Bogoryl i Ivlimontowa, warstwy mioceniczne szeroko są rospowszechnio- 

 ne — leżą wszakże już poza obrębem moicli badań. 



Utwory dyluwijalne składają się z lósśu we wscliodniój części mapy i z na- 

 pływów z głazami narzutowemi, przeważnie piaszczystych — w części wschodniój. 

 Zachodnia granica lossu przecliodzi od wsi Demhna, u północnego podnóża Łysi- 

 cy, prawym brzegiem rz. Pokrzywianki na wschód, potem od majątku Wiochy na 

 Pn do zlania się Pokrzywianki z rz. Kamienną. Na lew^j stronie Pokrzywianki 

 loss znajduje się jedynie w okolicy Bodzentyna. Około rz. Słupi Nowej, loss 

 przechodzi na Pd stronę gór Świętokrzyskich, dochodząc do Avsi Trzcianki i Zam- 

 kowej Woli. Od Now^j Słupi granica lossu przechodzi wzdłuż Pn podnóża gór 

 Opatowskicli do Truskolas, stąd zwraca pod prostym kątem na Pd, wzdłuż lewego 



O Zeuschner. Zeitschr, d. Deutsch. Geolog. Gesellsch. 1869. 



-) Fusch. Nowe przyczynki do Gieognozyi Polski (Panj. Fizyjogr. T. II, 1882). 



