24 



DZIAŁ ir. OIEOLOGIJA. 



łupki marglowe i kvvai'cyfc. Łupki te uważał Puscli ') za należące do formacji 

 ti-yjasowój, z powodu zupełnego podobieństwa do tych utworów pod względem 

 petrograficznym; miałem atoli sposobność niejednokrotnie się przekonać, że pośród 

 niewątpliwie dewońskich kwarcytów gór Sandomierskicli, zdarzają się niekiedy 

 nawet dość znaczne gniazda i podrzędne pokłady pstrycli iłów i margli, niczem 

 się nieróżniącycli od takicliże margli i iłów, charakteryzujących tutejszy piasko- 

 wiec pstry, oraz dolne piętro kajpru. W Fłkanowie margiel warstwuje się zgo- 

 dnie z podrzędnemi mu pokładami kwai-cytu; iipad zaś jego i kierunek nie są zgo- 

 dne ani z leżący]n w jego stropie piaskowcem kajprowym, ani też z kierunkiem 

 i upadem tryjasowycli utworów tej okolicy wOgóle. Góra Ptkanów przedstawia 

 jeden z nnjwyższycli punktów tutejszej okolicy, a starożytny kościół warowny na 

 jt^ szczycie widnieje zdałeka. Góra ta złożona jest całkowicie z kajprowego 

 piaskowca. Przekrój wprost wsi Podole przedstawia się jak następuje: ii dołu 

 biały, drobnoziarnisty piaskowiec z gniazdami pyłu węglowego i odciskami roślin, 

 grubości około 50', ponad nim twardy, zbity piaskowiec szary — 20' gruby; na 

 szczycie zaś — biały, miękki piaskowiec łupkowy. Przołirój ten znajduje się na 

 Pn stoku góry; upad warstw PdZ pod kątem 12°, kierunek = ]i . 5. Na zacho- 

 dnim stoku, na brzegu strumienia, widzimy w przekroju poziome warstwy szare- 

 go iłu łupkowego, pod nim zaś warstwę ilastego węgla 4 cale grubą — oba utwory 

 należą do dylu wij um; u stóp obnażenia ułcazuje się drobnoziarnisty, zwięzły pia- 

 skowiec. Na Pd stoku góry w spągu kajprowego piaskowca ulvazują się już utwo- 

 ry starsze. V/ nlewielłłicm obnażeniu na brzegu rzeki odkryte są pionowo na Z. 

 upadające h . 6, pst]'e (czerwone z zleloncm) lupki marglowe, z podrzędnemi war- 

 stwami szarego kwarcytu, jałc w góracli Pieprzowych. I luplci i kwarcyt są silnie 

 falisto wygięte — co av utworach tryjasowycli tej okolicy nigdy nie miewa miejsca. 

 Dalt^ w stronę Lipotcrj, w łożysl>:u strumienia, są podług Trejdosiewicza i Puscha 

 odsłonięte dewońslcle kwarcyty; — jednakże Avidzleć mi się ich nic lulało. 

 Jjryły szarego łcwarcytu zdarzają się na polach Ptkanowa, na szczycie góry, co 

 zapewne dowodzi obecności wychodni tegoż na górze o]voło kościoła — w oko- 

 licy bowiem, zwłaszcza ku północy, nigdzie kwarcytów niema. W stropie ptka- 

 nowskicłi łupków syluryjskich, w niezgodnem z niemi uławiceniu, leży czerwony 

 zlcpicnlec Icajprowy, złożony z zaokrąglonycli bryłek Icwarcytu, zleplonycli czer- 

 wonym wapienno-gliniastym cementem. Z tego to zlepieńca zlożonem jest podłu- 

 gowate wzgórze, stylcające się od południa z górą ptkanowską i dochodzące do 

 Lipowej. W spągu jego gdzieniegdzie uliazuje się wycłiodnia czerwonego, biało 

 żyłkowanego plaslcowca (dewon?). 



Na Pn Ptkanowa, w odległości '/2 wiorsty, ulcazują się piaskowce kajprowe 

 i białe gliny z pokładami syderytowej rudy żelaznej w dwu parowach. W ])Ierw- 

 szyra z nich szyb próbny wykazał pod łossem pokład żółtój, tlustćj gliny z rudą, 

 na 3 sążnie gruby; w drugim — pod 50' warstwą lossu, widnieje gruby na 28' po- 

 łvład szarego piaskowca kajprowego. 



I) Tasch. Op. Pit. Pam. Fizyjogi'. T. IL 1832. 



