SPRAWOZDANIE Z BADAŃ GIEOLOGICZNYCH. 



29 



wów dyluwijalnycli, grubości 6 stóp, a mianowicie od góry do dolu: 1) siwy ił, 2) 

 żwir, 3) siwy ił, 4) żwir z osfcrycli Icawałków kwarcytu i zaolcrą.głonycli bryłek 

 slcał Icrystalicznycli złożony, 5) namułisko roślinne. Wreszcie w samem łożysku 

 rzelii ukazuje sie ponsowy ił — jalc w Szumsku. 



We wsi Czyżów odsłania się w rowie przydrożnym miękld, żółtawo szary 

 piaskowiec mikowy. Na szczycie góry, na drodze z Czyżowa do wsi Sendek, po- 

 łtazuje się biały liwarcyt Dalej w parowie przydrożnym pod warstwą lossu wi- 

 dzimy szarą, glinę dyluwijalną z żyłkami limonitu. Około wsi Sendeli, w tym sa- 

 mym parowie, ukazuje się żelazisty piasek i żwir dyl uwij al ny. Za Sendkiem luss 

 przechodzi na przestrzeni około '/2 wiorstowej w odmianę piaszczystą. 



W lesie, na drodze z Sendka do wsi Wojteczki, odsłania się siwy kwarcyt 

 z czerwonemi żyłkami. 



Około wioski Łapigrosz, na drodze spotykamy ułamki czerwonego kwarcytu. 



Około wsi Huta nowa obnażone są łupki Icwarcowe i kwarcyt. 



Do wsi Kozieł, przylega od północy dość znaczne wzgórze, złożone z białego 

 kwarcytowego piaskowca z niewyraźnemi odciskami mięczaków. Upad wschodni 

 h, 6 = 10°. 



Przekrój na brzegu Czarnej, około wsi Kierdony, następujący: loss — 4 sto- 

 py, poniżćj warstwa żwiru l^'! namułisko roślinne = 1 '/^'j żwir i piasek warstwo- 

 wany = l', najniżej żółtawy lub szary ił łupkowy, z upadem słabym, antykłinal- 

 jiym na Pn i Pd. Ily te są zwietizałemi na miejscu lupkami syłuryjskiemi. Na 

 lewym brzegu rzeki w istocie łupki te odsłonięte są na znacznej przestrzeni. Pod 

 lasem, przy drodze prowadzącej do Remhowa, trzcina rosnąca na szczycie piasz- 

 czystego wzgórza, dowodzi obecności nieprzepuszczalnego podłoża łupkowego. 



Dalej ku wschodowi czerwony kwarcyt tworzy szereg wyniosłości, przecho- 

 dzących na południe Łagowa i Iwanisk. 



Przechodzę teraz do obnażeń środkowo i górno dewońskich utworów. 



Wychodnie środkowo dewońskich wapieni i łupków pomiędzy Bodzentynem 

 i Noioą Słupią zostały szczegółowo zbadane i opisane przez Zejsznera i Trejdosie- 

 wicza. Zwiedziłem z nich tylko Avychodnie w Skałach i Cząsłkowie Oprócz wy- 

 mienionych przez Zejsznera miejscowości, występują wapienie jeszcze we wsiach 

 Modrzewie i Chyhice. 



Na północnym końcu wsi Pokrzywianki przy kopaniu studni odkryto Avar- 

 stwy gói-nego dewonu, a mianowicie kruche lupki mikowo ilaste barw}^ szarój, 

 zawierające obok licznych odcisków wodorostów Cypridina serr atostriata 

 i Cucullaea Sp. (tenuiovata Sow ?). W spągu łupków cyprydinowych leży 

 czerwonawo-brunatny drobnokrystallczny wapień. Pokłady górnego dewonu nie' 

 były dotychczas znane na północnej stronie gór Swiętolcrzyskich. 



W m. Łagowie opisał Zejszner szczegółowo wychodnie devvoń8kIego dolomi- 

 tu, w którego stropie leży w pobliżu kościoła czarny wapień bitumiczny z Lin-' 

 gula anatinacformis, Di ścina disco idea i Tcrebratula plan i tła ta; 

 na nim zaś, na placu miejskim — łupki wapienne z Posidonomya veniista 

 (fig. 9) i Goni atites retro rsus. 



W Iwaniskach, jak również na drodze stąd do Ujazdu, odsłonięte są szare 

 wapienie, a pod lasem, pomiędzy Iwaniskami I Ujazdom— na szczycie wzgórza— 



