SPRAWOZDANIE Z BADAŃ GIEOLOGICZNYCH. 



33 



Na granicy lossu i glinki dyluwijalnej widnieje nieznaczna warstewka wa- 

 piennćj martwicy. Podobnaż martwica, z której dawniej wapno wypalano, znaj- 

 duje się \y pobliżu dworu gromadzkiego, w t. zw. wapienniaku. 



W łożysku strumienia, u samego ujścia jego do rzeczki Gromadzkiej, pokazuje 

 się żółty, twardy, gruboziarnisty piaslcowiec z cementem wapiennym. W drugim 

 strumyku, wpadającym do pierwszego w odległości 100 kroków od ujścia, widzi- 

 my tenże piaskowiec pod pokładem czarnego ilu dyluwijalnego i lossu. Upad je- 

 go PnW = 10° h. 4. 



Na prawym brzegu rzeczki wzgórze na początku lasu składa się z ciemno- 

 pensowego margiu kajprowego. Na zakręcie rzeki ku Pd do Jarug na tymże 

 brzegu widnieje czerwonawy piaskowiec o zawiłera ulawiceniu, gruby około 6 me- 

 trów. W spągu zaś tego ostatniego — biały, miękki piaskowiec kajprowy. W lesie 

 około Jarug na lewym brzegu pod pokładem lossu i warstw lodowcowych poka- 

 zuje się szary piaskowiec, na szczycie góx'y zaś, w lesie, kamieniołom wykrywa 

 obecność wapienia muszlowego; na prawym brzegu przekrój podobny. Za lasem, 

 przy folwarku Jarugach, prawy brzeg rzeki przedstawia przekrój następujący: 



1) loss— 10' 



2) glinka dyluwijalna z głazami piaskowca— 5' 



3) piasek czerwony i biały w przemiennem uwarstwieniu z głazami czer- 

 wonego piaskowca — 15' 



4) biały piaskowiec kajprowy, upadający na PnW h. 4, pod kątem 30°. 



Za Jarugami rzeka zwraca pod ostrym kątem na Avschód. Na lewym jej 

 brzegu widzimy loss, na prawym zaś, porosłym sosnowym lasem, odsłaniają się 

 czerwone margle kajprowe, przykryte pokładem piasku i żwiru dyluwijalnego, 

 grubości 25'. 



Na PnZ Gromadzie, we wszystkich głębszych parowach znajdujemy obna- 

 żenia utworów kajprowych. Poniżej wsi, na brzegu rzeki, widnieją wszędzie 

 czerwone iły i piaskowce, przykryte grubym pokładem północnego dyluwijum. 

 W kiiku kamieniołomach zaś, pomiędzy Gromadzicami i Miłkowem, pokazują się 

 najmłodsze utwory kajprowe (rath). W przekrojach tych napotykamy następują- 

 ce utwoiy: 



1) Najniżej leży miękki piaskowiec żółtawej barwy, naprzemianległy z sza- 

 rym łupkiem ilastym i przepełniony odciskami roślin, z których udało mi się 

 określić Ca la mit es Lehmannianus Gopp, oraz Taeniopteris superba 

 Sap (fig. 11). Powierzchnia odcisków zwykle bywa pokryta pyłem węglovvym. 



W górnych warstwach tego poziomu przeważają łupki ilaste, podczas kiedy 

 w ich stropie leży miękki łupkowaty piaskowiec szarej barwy, z odciskami roślin 

 i gniazdami pyłu węglowego. W piaskowcu tym udało mi się znaleść Unio 

 keuperinus Berger (fig, 13). Nad wspomnianym piaskowcem leży biała gli- 

 na plastyczna z jednym lub dwoma pokładami węgla kamiennego, od 2—8 cali 

 grubości, w Miłkowie zaś i w Ptkanowie — podrzędne warstwy ilastego syderytu. 

 Najwyższy poziom, w stropie białej gliny zajmuje biały lub szary piaskowiec, 

 znany pod nazwą kamienia kunowskiego lub szydłowieckiego; wychodnie tego 

 piaskowca spotykamy wszędzie na prawym brzegu rzeki aż do osady Szewna. 

 Upad PnW 10«. 



Fam. Fiayj. Tom VII. 



Dział II. 5 



