KRÓTKI ZARYS GIKOLOGlCZNY. 



43 



utwory syluryjskie, jest rzeczą wielce utrudnion:}., wskutek ubóstwa tych utwo- 

 rów w skamieniałości, jak również dlatego, że pod względem litologicznym nie 

 różnią się one wybitnie niczem od niektórych podobnych do nich skał dewońskich, 

 a nawet tryjasowych. 



W nielicznych tylko miejscowościach udało mi się znaleść w utworach 

 wzmiankowanych szczątki organiczne, a mianowicie: w górze Bokówce, w kamie- 

 niołomach około wsi Mojczy, a nareszcie we wsi Zbrzy, przyczem jedna tylko 

 z tych miejscowości (Mojcza) jest w literaturze przedmiotu nową, dwie drugie zaś 

 dawniej już były znanemi. 



W dwu pierwszych miejscowościach szczątki organiczne znajdują się 

 w postaci odcisków w piaskowcu, tworzącym samodzielny grzbiet, noszący miano 

 gór Dymińskich. Jeszcze w r. 1883 zwróciłem uwagę na to, że skamieniałości 

 w piasliowcu dymińskim znajdowane należą do form dolno-syluryjskich ') i że 

 zatem piaskowiec ten należy uważać za należący do niższego oddziału formacyi 

 syluryjskiój, wbrew mniemaniu prof. Roemera, który je uważał za dewoński 

 utwór. 



Ponieważ ostatniemi czasy w literaturze specyjalnie były wyrażone wątpli- 

 wości co do ścisłości moich wniosków względem wieku piaskowca góry 13olcówki, 

 uważałbyn^ za właściwe w tym względzie podać pewne wyjaśnienia. 



Jak wiadomo, zdanie o dewońskim wieku piaskowca Bokowsklego, poraź 

 pierwszy wypowiedział Roemer który w nim znalazł liczne odciski małego ga- 

 tunku Orthis, uważanej przezeń za nowy gatunek Orthis kielcensis, bliski 

 syluryjskićj Orthis caligramma, dalej małą formę Atrypa rcticularis, 

 wreszcie niewyraźne odciski drobno żeberko wan<!j Ortliis i koralu, przypomina- 

 jącego Calamoporą fibrosa. 



Rzeczą jest godną uwagi, że przy określeniu wieku piaskowca góry Boków- 

 ki, prof. Roemer, jak się zdaje, niewielką przypisywał wagę zebranym skamienia- 

 łościom, opierał się zaś wyłącznie na tój okoliczności, że pomiędzy wychodniami 

 tego piaskowca i górno- de wońskiemi wapieniami, w najbliższych okolicach Kielc 

 występuj ącemi, nieznane są wychodnie jakichbądź skał innych. Na podstawie te- 

 go „ścisłego związku stratyg^i-aficznego piaskowców, góry BokówkI z Innemi de- 

 wońskiemi utworami w okolicy Kielc", należy, jjodlug prof, Roemera ^) „uznać za 

 właściwsze" zaliczenie ich do utworów dewońskich, jakkolwiek Orthis kielcen- 

 sis mogłaby służyć za dowód syluryjskiego wieku tych piaskowców. 



Kierując się temi względami straty graficznemi, prof. Roemer nietylko zalicza 

 piaskowce góry BokówkI do dewonu, lecz oznacza jeszcze ściśle ich miejsce w sze- 

 regu utworów tej formacyl, uważając je za warstwy leżące pomiędzy górno-de- 

 wońskiemi wapieniami okolic Kielc I środkowo-dewońskiemi skalami wapiennemi, 

 rozwiniętemi w pobliżu Bodzentyna *). Piaskowce dy mińskie przedstawiają za- 



1) Izwiestija gieołogiczeskago komiteta, 1883. 



■-) F. Eoemer. Geogu. Beob. iii poln, Mitelgebirge. Zeitsclir. d. D. G. Gesell. 18G6, str. 

 676, 677. 



^) F. Koemer, 1. c, str. 678. 



*) F. Koemer, 1. c. 680. 



