48 



DZIAŁ n. GIEOLOGIJA. 



tó W Świętokrzyskich, w których Kosiński znalazł Sp. lacvlcosta, tymczasem 

 jednak, dla braku skamieniałości w tycli kwarcytacli pozostaje to plum desi- 

 derium ')". 



PomeAvaż mowa tu oczywiście o różnicy dołiio-dewońskich l^warcytów gór 

 Świętokrzyskich od utworów dolno-syhiryjskich, zawierających Ortliis kielcen- 

 sis, pozostaje mi tyll^o do słów p. Siemiradzkiego, dodać to wyjaśnienie, że ,,pium 

 deslderium" tego autora juź od lat kilku przeszło do dziedziny faktów dowie- 

 dzionych. 



Wy cliodnie litworów syluryjskich w trzecim z punlctów wymienionycli przc- 

 zemnie, mianowicie około wsi Zbrzy, należą, już do innego rodzaju sliał. Obnaże- 

 nia te opisane poraź pierwszy przez Zejsznera, tworzą stromo na Pn upadające 

 łupki ilaste, przepełnione graptolitaml, których określenie doprowadziło prof. 

 Zejsznera do wniosku o przynależności znalezionych przezei^ łupłvów do górnego 

 oddziału formaoyi syłuryjskiój. 



W niewlelł^iej odległości od tych łupłców ilastych, wychodzą na powierzchnię 

 cienlcoplytowe piaskowce szaro wako we, niezawlerające ani tutaj, ani też w Innycli 

 punktach zbadanej przezemnie miejscowości żadnych szczątków organicznych, 

 pomimo, że skały te zajmują, jak się zdaje, znaczną powierzchnię około Chęcin, 

 Brzezin i t. d. Ponieważ przytem we wszystkich odsłonięciach batrołoglczne po- 

 łożenie tych skał jest tego rodzaju, że na jego podstawie zaliczyć je można zaró- 

 wno do dewońsłdch, jałc do syluryjskich utworów, nie mamy dotychczas dostate- 

 czntej ilości faktów do rosstrzygnlęcia kwestyl ich wieku 



W stropie słcał szarowakowych leży szereg utworów dewońsklch, złożonycłi 

 w dolnej swej części z kwarcytów, w górnej z dolomitów, wapieni i czarnych wa- 

 pienno-gllnlastych łupków. Ponieważ szczątki organiczne w skałach tych spoty- 

 Iłają się w granicach zwiedzonego przezemnie terenu bardzo rzadko, zaliczenie 

 icli do tego łub owego oddziału dewonu może nastąpić jedynie w przybliżeniu, na 

 podstawie analogii ze skalami okolic Kielc, co do ictórycli w literaturze nagroma- 

 dziła się już dość znaczna łlczba dat paleontologicznych, łącznie z mojeml bada- 

 niami, które ogłosiłem w jednem ze sprawozdań dawniejszych, gdzie opisałem ty- 

 powe wycliodnie skal nałeżącycli do rozmaitych oddziałów formacyl dewońskiej^). 



1) L. c. str. 482. 



2) P. Siemiradzki wszystkie skały szarowakowe zalicza, głównie na podstawie dat petrografi- 

 cznych, do utworów syluryjskich. 



3j geolog, komitefca. 1S83. T. II. 



