50 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA, 



różnią, się cokolwiek zarówno pewnemi szczegółami petrograficznemi, jako też 

 o-rubościg. pokładów od odpowiednich utworów północnego stoku pasma, zbada- 

 nych przezemnie w r. 1883. Najwybitniejszą, różnicę przedstawia kajper, który 

 na południowym stoku składa się wyłącznie z utworów morskich, zbliżając się 

 przez to bardziej do osadów kajprowych Górnego Szląslca, aniżeli do kajpru na 

 północnym stoku pasma kieleckiego, złożonego przeważnie z osadów jeziornych, 

 zawierających mnóstwo szczątków roślinnych, których brak zupełny w kajprze 

 południowo -kieleckim. 



W południowych przedgórzach pasma kieleckiego utwory tryjasowe są. po- 

 ki'yte w stropie przez pokłady formacyi jurajskiej. Fakty, które mi się co do tych 

 ostatnich zebrać udało, są pod wieloma względami ciekawe i nowe, dozwalają mi 

 bowiem przeprowadzić ścisłą paralelizacyją jury kieleckiój, bardzo mało dotych- 

 czas znanój, z utworami jurajskiemi krakowskiego okręgu. 



Niewdając się w bliższe szczegóły, pozwolę sobie jedynie wskazać tę okoli- 

 czność, że w obu okolicach wzmiankowanych utwory jurajskie rospoczynają pokła- 

 dy najzupełniej podobne zarówno pod względem petrograficznym jak paleontolo- 

 gicznym, a mianowicie cienmo-szare gliny z butami wapienia i fauną poziomu 

 parkinsoniowego, za nią zaś idzie bespośrednio szereg krzemienisto-piaszczystycłi 

 utft^orów, mający w stropie pokłady białego wapienia poziomu Amn. transversa- 

 rius. W taki więc sposób jura gór Kieleckich wogółe najbardziej przypomina 

 osady jurajskie w północnej części pasma Krakowsko-Wieluńskiego, o których 

 mówiłem w sprawozdaniu mojem z r. 1884, że ze swej strony w dolnj^ch pozio- 

 mach są bliższemi typu jury północno-niemieckiej, aniżeli południowej facies, 

 rozwiniętej w najbliższej okolicy Krakowa. W tych wypadkach, gdzie było mo- 

 żliwem bespośrednie zbadanie stosunków stratygraficznych, utwory jurajskie leżą. 

 na kajprze i do tego wogółe w zgodnem z nim uławiceniu. Z tem wszystkiem 

 istnieją pojedyncze wycliodnłe wapieni jurajskich, leżące w bespośredniem sąsiedz- 

 twie utworów starszych od tryjasu. Czemu w takich razacli należy przypisać 

 brak tryjasu — czy niezgodnemu uławiceniu utworów tryjasowych i jurajskich, 

 czy też tektonicznemu wyklinianiu się pierwszych, dotychczas nie zostało wyja- 

 śnionem, jakkolwiek kwestyja ta niemałej jest wagi dla wyjaśnienia dziejów po- 

 wstania pasma Kieleckiego. 



Znalezienie glin parkinsoniowych na Pd stoku gór Kieleckich, oprócz nau- 

 kowego, przedstawia również interes praktyczny — gliny te bowiem w paśmie 

 Krakowsko-Wieluńskiem, są bardzo bogate w sferosyderyt ilasty w bardzo do- 

 brym gatunku, co pozwala przypuszczać możliwość znalezienia w tych skałach ru- 

 dy żelaznej również i w paśmie Kieleckiem. 



Nadzieja ta stwierdziła się istotnie, gdyż jeszcze w roku zeszłym były mi 

 przez właściciela dóbr Drochów dostarczone okazy szarej skały z przełamem mu- 

 szlowym, która przy próbach dokonanych na miejscu, okazała się bardzo w żelazo 

 bogatą. Skała ta została wydobytą ze studni i tworzy w niej pokład znacznej 



