60 



DZIAŁ ir. GIEOLOGIJA. 



cliodiiićj części Kieleckiego regijonu, bardzo ściśle związanej z częścią, wschodnią 

 ])od względem występujących w ni(5j poziomów: litotamnio wego i gipsowego — ^ja- 

 kiemś przypuszczeniem o naglera a znacznem zmniejszeniu się w kierunku zacho- 

 dnim basenu, w którym się utworzyły pokłady sarmackiego piętra. Są.dzilbym 

 przeto, że brak utworów sarmackich w zachodnich częściach tery toryj urn Kielec- 

 kiego, jest raczej tylko pozornym, aniżeli rzeczywistym i polega przeważnie na 

 zmianie ich typu, oraz być może i znacznie mniejszej miąszości pokładów. 



Za pośredni dowód słuszności podobnego poglądu służyć może ta olłolicz- 

 ność, że już w granicach wschodnićj części Kieleckiego zagłębia w warstwach sar- 

 mackich daje się zauważyć stojniiowc zastępowanie utv/ovów nadbrzeżnych ])rzez 

 skały osadzone. na dnie głębszego i bardziej otwartego morza. 



Dawniej już wskazywałem, że sarmackie utwory .zupełnie wyraźnie wystę- 

 pują, tylko na PnW stronie Wójczo-Pińczowskicgo pasma i składają się przewa- 

 żnie z piaslców i zle])ieńców z podL-zędncmi warstwami- szarych iłów, tak, iż sa- 

 dząc z mapy inź. Kontkiewicza, móżnaby mniemać, że pasmo to tworzy południo- 

 wo-zachodnią granicę rospo wszechnienia utworów sarmackich. W samej rzeczy 

 atoli pokłady sarmackie spotykamy i po drugiój stronie pasma Wójczo-Pińczow- 

 skiego, ])onieważ p. inż. górn. Rugiewicz ') wykazał ich obecność w okolicy 

 m. Buska, gdzie spotykają się one, jak się sam mogłem o tern przekonać, nietylko 

 ])od postacią, margli płytowych, lecz również i iłów ciemno-szarych, odsłaniają- 

 cych się w bespośredniem sąsiedztwie wychodni gipsu. Takież skały znalazłem 

 około wsi Kilcowa, również leżącej na PdZ stronie Wójczo-Pińczowskiego pasma. 

 Nareszcie najciekawszą, jest ta olcoliczność, że podług wskazówek Puscha '-), w szy- 

 bie Soleckim, oddalonym o kilka wiorst od doliny Wisły i leżącym na zu[)ełnic 

 równej powierzchni, w stropie gipsów leży 20-sążniowy pokład tłustych glin łup- 

 inowych, w których dolnych poziomach znaleziono Eurycina pellucida, którą, 

 widziałem w kolekcyi Puscha, w uniwersytecie Warszawskim, a któi-a nie jest ni- 

 czem innem, jeno Ervillia p odo lica, czego zresztą można się było z góry spo- 

 dziewać, gdyż podług AYskazówek tegoż autora forma nazwana przezeń Eu ry- 

 cina pellucida, należy do najbardziej rospo wszechnionych skamieniałości sar- 

 mackich piasków i konglomeratów okolic Szydłowa, Chmielnika etc, należących 

 do brzegowego typu sarmatu Kieleckiego. 



Takiż pokład tłustych glin łupkowych napotlcałem w szybie Szczerbakow- 

 skim, zupełnie podobnym do Soleckiego pod względem gieologicznego charakteru 

 miejscowości i założonym w punkcie bardziej jeszcze od Solca na zachód wysu- 

 niętym. 



Fakty powyższe wskazują., zdaniem mojera, dość wyraźnie, że na zachodniej 

 stronie pasma Wójczo-Pińczowskiego istnieje zupełnie samodzielny poziom skal 

 osadowych, przeważnie złożony z glin łupkowych, który zarówno na podstawie 

 cecli paleontologicznych, jako też i batrologicznego położenia zaliczony być powi- 



') Engiewicz. Gornyj żiirnał. 1884, T. Ul, IV, str. 205. 



Puscli.. Geogn. Besclu-. v. Poleii. T. II, .str. SfiS. 

 •*) Pusch. Geogu. Besclir. v, Polen. T. II, str. : 14. 



