I) wysioścucH \nm m\mm 



wykrytego w r. 1887 w Zameczku, 



W POWIECIE OPOCZYŃSKIM GUB. RADOMSKIEJ, 



. ' Podnl 



Winc. Choroóze^j/óki, 



Inżynier Górniczy. 



W początku roku bieżącego niektóre z gazet warszawskich podały wiado- 

 mość chętnie powtórzoną następnie przez inne pisma, że w powiecie Opoczyńskim 

 gubernii Radoraskiój wykryto antracyt, niczem nieustępujący najlepszym angiel- 

 skim gatunkom tego kopalnego paliwa. Łatwo zrozumieć, że wiadomość powyż- 

 sza obudziła pewne zajęcie w gronie techników i przemysłowców krajowych, za- 

 pytywano siebie nawzajem, co to za antracyt, jakie są rzeczywiste własności wy- 

 nalezionego węgla i t, p.,— a okoliczność ta była powodem, że stawszy się posia- 

 daczem kilku kawałków rzekomego antracytu, łaskawie mi udzielonych przez 

 p. Aug. Drużbackiego, właściciela Zameczka, postanowiłem zbadać nieco bliżej 

 ten węgiel, co też dolconane zostało przy pomocy inżyniera Br. Jasińsldego. 



Z pozoru węgiel zameczkowski przedstawia masę nieltrystaliczną (amorfi- 

 czną) koloru czarnego, ze smolistym, lśniącym połysldem, mającą odłam muszlowy 

 z bardzo ostremi kantami; przy kreśleniu węgla szpilką, daje on linije brunatne. 

 Pozostając dłużej na otwartem powietrzu, nie ulega żadnym zmianom, nie traci 

 nawet zwykłego sobie połysku. Węgiel jest stosunkowo lekki, a przy oszlifowa- 

 niu okazuje widoczne ślady budowy roślinnej, znać na nim jakby włókna drzewne. 



Kawałek węgła, drobno potłuczony w moździerzyku agatowym, daje pro- 

 szek ciemno-brunatnój barwy, słabo tylko brudzący papier. Wobec potażu gry- 



