RUDY MIEDZIANE GÓR KIELECKICH. 



ROZBIÓR CHEMICZNY 



dokonany przez 



Makótjmilijana Flauma, 



kandydata chemii. 



W poprzednim tomie Pamiętnika podałem rezultaty rozbioru cliemicznego 

 sześciu okazów wodowęglanów miedzi, pochodzących z gór Kieleckich. Dopeł- 

 niam obecnie tę pracę przez przytoczenie rezultatów rozbioru czterech okazów 

 siarków miedzi i żelaza, pochodzących z tych samych olcolic. Olcazy te wzięte 

 zostały również ze zbioru Pascha. Analizy zaś ich wykonałem w pracowni che- 

 micznój Muzeum Przemysłu i Rolnictwa, pozostającćj pod kierownictwem p. N. 

 Milicera. 



Ogólny przebieg analizy był następujący: Drobno rostarte próbki, wysta- 

 wione zostały na dłuższe działanie wody królewskiój, która rospuściła siarki, oraz 

 węglan wapnia, pozostawiła zaś wstanie nierospuszczonym złoże. Rostwórpo 

 odfiltrowaniu odparowany zostawał do suchości, następnie pozostałość rospuszczo- 

 na w wodzie, nieco kwasem solnym zakwaszonej, poczem osadzano miedź siar- 

 kowodorem, następnie przeprowadzano ją w tlennilc miedzi, odfiltrowano, wyża- 

 rzano i ważono. W reszcie żelazo zostało osadzone amonijakiem i oznaczone ja- 

 ko tlennik. Nakoniec w tej samej porcyi zwykłym sposobem (przez osadze- 

 nie szczawianem amonuj oznaczano CaO i obliczano odpowiednią ilość kwasu 

 węglanego. 



Pozostała po działaniu wody królewskiój reszta, po wyżarzeniu, była ważo- 

 ną i określaną jako złoże. 



