86 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



Dla oznaczenia siarki stapiano oddzielne porcyje z sodą i saletrą. potaeowq. 

 i masę po 03ty<>nięciu wylugowywano wodą, zawierającą nieco kwasu solnego. 

 Chlorkiem barytu strącano kwas siarczany — w ten sposób siarka została oznacza- 

 ną w postaci siarczanu barytu. 



W jednym wypadku (IV) żelazo nie było zawartem jako siarek, lecz jako 

 tlennik. 



Starałem się na zasadzie rezultatów składu procentowego dojść do oznacze- 

 nia względnych ilości atomów zawartych w cząsteczce i do wypisania empirycz- 

 nych formuł badanych minerałów. Odrzuciwszy więc części składowe przypad- 

 kowe (CaCOa i złoże), resztę obliczałem na ilości względne do stu. Dzieleniem 

 otrzymanych danych przez odpowiednie ciężary atomowe otrzymałem ilorazy, 

 wskazujące stosunek ilościowy atomów. W analizie IV, przy tym rachunku zo- 

 stała też pominiętą ilość tlenniku żelaza, jako składnika niestanowiącego istotnej 

 części minerału. 



0,7771^ proszku po działaniu wody łcrólewskiej, pozostawiło nłerospuszczal- 



nt^j substancyi 0,1876^, co wynosi ..... 

 CuO-0,0920^, odpowiadają 0,073% Cu, czyli 

 Fe2O3 — 0,2135^?, odpowiadają 0,1495*/ Fe, czyli 

 CaO - 0,1207^, czyli 15,53%, razem zaś z odpowiednią ilo- 

 ścią CO, (12,20%), wynosi CaCO, .... 



0,4920</ proszku wzięto do oznaczenia siarki; otrzymano 

 0,6731^ BaSO 4, czyli 0,0924*/ siarki, co wynosi . . . 



. , Kazein 



24,14% 



9,50 

 19,24 



27,73 



18,79 



99,40 



Liczby z rozbioru 



9,50 



Cu 



Fe 

 S 



19,24 



18,79 

 47,53 



Obliczone na 100 



19,99 



40,48 



39,53 

 100,00 



Od])owiednie ilorazy 



19 99 



= 0,31 



bo 



40,48 

 56 



= 0,72 



39)53 ^ ę. . 

 ~32^ = -^»^4 



Wynika z tego przybliżony wzór CuFcaSi, który prawdopodobnie da się 

 rozłożyć na CuS, Fe^Ss. 



