STOSUNEK FLORY KEÓL. POLSK. K. ŁAPCZYŃSKIEGO. 



39 



Aster Tripolium L (Roślinność niziny Ciechocińskiej. Pi-z^a-oda i przemysł 

 1880. Pam. Fiz. T. II str. 354), Matricaria discoidca DC (Pam. Fiz. T. IV 2fi9), 

 Carlina acanthifolia DC v, spathulata (Pam. Fiz. I str. 200, II 519, JII 307) 

 i Aposeris foetida Less, u Benthama i Hookera: liyoseris (Pam. Fiz. I 200). 



Nie wpisałem znalezionej w Królestwie Carlina simplex WK (Pam. Fiz. I 

 206), jako osobny gatunek, bo stosują-c się do zamiłowania odmian Bentliania 

 i Hookera, policzyłem ją za odmianę C. grandiflora Muncli. Nasza C. acaulis L 

 jest drugfj, odmianą tego gatunku. 



Nie wpisałem także do flory Królestwa Cirsium heteropliyllum Alllon (Przy- 

 roda i Przemysł n. 42 1880 r.), bo po łepszem rzeczy zbadaniu i porównaniu 

 z egzemplarzami karpackiemi, okaz ostrożenia z lubelskiego uznałem za wyjątko- 

 wo krzepki, jednokwiato wy okaz Cirsium pannonicum Gaud zapisany w Prodro- 

 musie pod n. 696. 



Ot*. Morówkowałe. 



Oddzielone są u Benthama i Hookera od wrzosoioatych. Z rodzaju Vacci- 

 nium wydzielony rodzaj Oxycoccus. 



I>.5. Wrzosowate. 



Tutaj wcielone gruszyczkowate prócz Monotropa, która zaliczona do 96 ko- 

 rzeniówkownfych. Rodzaj Cassandra oddzielony od Andromeda. Moneses i Chi- 

 mophilla od Pyrola. 



111. Croryczkowate. 



n. 537 Gentiana gcrmanica Wilki zapisałem jako odmianę G. Amarellą L, 

 opierając się na Neilreichu i Garckem. 



n. 539 G. obtusifolia Willd także jako odmianę G. Amarella L. zgodnie 

 z Neilreichem. 



111. Ssorsthollstne, 



n. 392 Pulinonaria mollłs Wolff (P. angustifolia Besser) zapisałem jako od- 

 mianę P. angustifolia L zgodnie z Neilreichem i Willkommem. 



n. 397 Myosotis caespitosa Schultz jako odmianę M. palustris Rth, opierając 

 się na Neilreichu, Wilkommie i Knappie. 



Po wydaniu Prodromusu przybyło wprawdzie do flory Królestwa Echium 

 rubrum Jacq (Pam. Fiz. T. V Dział III str. 155), że jednak E. ylolaceum L ma 

 oddzielny numer w Prodromusie, a zapisałem je jako formę E. rubrum Jacq 

 zgodnie z Neilreichem, więc nie zmieniłem liczby gatunków Echium. 



