100 



DZIAŁ ni. BOTANIKA. 



i Ugoszczeni, a znajduje się w nim drzewa stai-e, posiadające w średnicy do trzfech 

 stóp. Jak jest on obszerny, nic mogłem na miejscu przekonać się, ale zdaje się, 

 żc niewiększy od trombińskiego. Przytein dodać musze, że wszystkie trzy wy- 

 mienione bukowe lasy, oprócz bulców, posiadaji| dosyć grabów i dębów, szczegól- 

 nie trombińśki. Lasów świerkowych nigdzie nie napotkałem, a drzewa świerkowe 

 spotykałem przeważnie w parkach. We wszystkich prawie lasach sosnowych 

 i brzozowych bardzo wiele jest jałowcu. 



Ze zbóż; najwięcej i przeważnie uprawiana jest pszenica, a następnie żyto; 

 jarych zbóż niewiele; prosa nie zauważyłem wcale podczas moich wycieczek, 

 a grykę tylko w Krawęczynic i Piastowie. Z pastewnych roślin jak wszędzie, 

 najwięcej viprawiana jest koniczyna, a następnie łubin, wyka 1 lucerna. 



Ijąki po większej części są torfiaste i niewielkie przedstavviają obszary, z wy- 

 jątkiem środkowój części gubernii, Naj większem bogactwem roślin leśnycli, od- 

 znaczają się lasy mięszane w okolicy Janorzyc, Ktoszna, Leszczyna, Działynia, 

 Młotkowa, Zielonej, Sarnowa i Bledzewa nad Skrwą, a z sosnowycli lasów las 

 w okolicy Radzanowa i Kępy nad Wisłą. Flora łąkowa najliczniej jest reprezen- 

 towana na błotach Bielskich, })od Goslicami, około Klonowa i Koziebród i Kos- 

 semina pod Skoczliowem. Gatunków, które wyłącznie w jednej miejscowości tyl- 

 ko znajdowałem, olcazało się najwięcej w powiecie Płoclcim, a mianowicie w miej- 

 scach bliżej Wisły położonych. Przeglądając spis roślin znalezionych w Płockiej 

 gnbernii, widzimy, że najwięcej stosunkowo mają przedstawicieli: turzycowate, 

 ti'awy, baldaszkowatc i złożone. Kodzina storczyków tak co do liczby gatunków 

 jak i osobników, mało jest reprezentowaną. Najwlęltszą ilość osobników jednego 

 gatunłcu znalazłem na piaskach w lesie rządowym Niesłucliowskim nad Wisłą 

 niedaleko Kępy, mianowicie należących do gatunku Epipactis rubiginosa. 

 Oprócz tego dosyć często spotykałem w lasach Płockiego Neottia nidus avis; 

 Platanthera bifolia w dużej ilości w okolicy Nacpolslia w Płońskiem. W Rypiń- 

 skiem storczykowate są bardzo rzadkie. Yerbena officinałis należy do i-zadszych ro- 

 ślin, znalazłem ją tylko w Gulbinach, Starorypinie i Niesłuchowie i to w bardzo 

 małej ilości. Wargowych roślin także niewiele znajdowałem: Melittis melisso- 

 phylla, znalazłem tylko w okolicy Żuromina, a z rodzaju Lamium bardzo jnało 

 się znnjduje L. album i L. maculatuui. Z rodziny m o ty lico waty ch, zasługuje na 

 uwagę Citisus nigricans, gatunku tego nigdzie nie znalazłem kwitnącego a i bez 

 kwiatu tylko raz zauważyłem w lesie pomiędzy Kępą i Niesłuchowem nad Wisłą. 

 Niektóre rośliny w innych częściach kraju rzadkie, tu występują w większej ilości 

 w niektórych punktach i mogą służyć jako charakterystyczne dla tych miejscowo- 

 ści. Do taliich zaliczyć można: Carex pseudocypcrus w wielu miejscach Płockie- 

 go i Rypińskiego, Neottia nidus avis w Płockiem, Anthemis tinctoria na wzgó- 

 rzach gliniastych jak około Janorzyc, Kowalek i Sarnowa 1 wreszcie Onopordon 

 Acantium, szczególnie obficie i w ogromnych okazach znalezione w okolicy Sta- 

 rorypina. 



