164 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



szczecinki i-óżkowój, w każdym rodzaju sig przytrafia; . toż samo stosuje się do 

 użyłkowania skrzydeł i do wielkości łusek, szalki składających. Budowa ogólna 

 zapladniacza {hypopygium) u wszystkich jest jednaka, mimo swej różnorodności 

 gatunkowćj; ogólne uszczecinienie ciała zupełnie jest jednakowe, z wyjątlciem 

 bardzo ważnych różnic gatunkowych. 



Ani jeden z powyższych rodzajów nie posiada odrębnych, rzeczywistych pla- 

 stycznych cech rodzajowych; ani jeden nie przedstawia tak wybitnych cech ro- 

 dzajowych, jak np. Hydrophoria Desv., Hydrotaea Desv., OphyraDesy. i t. d., nie- 

 mówiąc już o D)ymeia Mg., Homalomy ia Bouchć i t. p. 



Czyż tylko dla łatwiejszego (?) determinowania, mamy dowolnie rozdzielać 

 gatunlvi je składające na osobne sztuczne rodzaje, uwzględniając przytem takzmien- 

 ne cechy drugorzędnej wartości, jak: mniejsze lub większe, albo żadne uwłosienie 

 oczu i szczecinki rożkowej, obecność lub nieobecność plam na odwłoku? narażając 

 się przytem na liczne niepewności co do właściwego umieszczenia wielu gatunków 

 w danych schematycznych rodzajach, — zależnego zresztą zupełnie od indywidual- 

 nego zapatrywania się każdego badacza. 



Jeżeli z gatunków jasnonogich rodzaju Aricia, nie formujemy już osobnego 

 rodzaju, to niepowinniśmy również tworzyć nowego rodzaju i z gatunków nie- 

 plamiastych rodzaju Spilogaster, grupując je w osobnym rodzaju Mydaea. 



Rospatrzmy nieco szczegółowiej, czem się wzajemnie wyróżniają rodzaje 

 Aricia in s. st., Mydaea Desv., Spilogaster Meade (non Macq , Schin.), Limnophora 

 Desv. Mead. i Trichophthicus Rond.; — czy właściwości icla drugorzędne, łącząc 

 się z sobą w sposób stały dla każdego rodzaju, nadają każdemu rzeczywiście pię- 

 tno naturalne, zdolne skutecznie zastąpić zupełny brak odrębnych cech plastycz- 

 nych? lub też przeciwnie, czy grupy gatunków składające je rozdzielone zostały 

 sztucznie, a w istocie składają tylko nieprzerwane ogniwo form spokrewnionych, 

 o jednakich cechach plastycznych, tworzących jeden, niekoniecznie naturalny, 

 lecz dobrze scharakteryzowany rodzaj, wyrówny wający co do -ważności pozosta- 

 łym rodzajom rodziny Anthomyidaef 



Aricia i Trichophthicus różnić się mają od Mydaea, Spilogaster i Limnophora 

 oczami uwłosionemi u samców, gdy u trzech ostatnich rodzajów oczy u obu płci 

 mają być zupełnie nagie; Aricia od Triehophthi^Ms odróżniać się ma szczecinką 

 różkową {arista) piórkowatą lub prawie piórkowatą {seta v. arista plumata v. suh- 

 ■plumata), gdy u ostatniego szczecinka różkowa jest prawie kosmata (subpubescens) 

 lub naga; ylj-tcia ma różnić się jeszcze o& Mydaea, Spilogaster i Limnophora tem, 

 że u Mydaea niema plam na odwłoku, u Spilogaster i Limnophora plamy są zawsze 

 obecne, a u Aricia występują bardzo często. (Zetterstedt jednak wspomina, że 

 u Anthomyza flaveola Fali., którą Meade zalicza do Mydaea: „a bdomen alłquan- 

 do macula hinc inde indeterminata, fusca"; w rodzaju Spilogaster 

 plamy na odwłoku, szczególniej u samic, są niekiedy bardzo zatarte i niewy- 

 raźne). U Aricia odwłok bywa owalny (jajowaty), podłużny lub koniczny, 

 u Mydaea najczęściej owalny, chociaż bywa także podłużny lub koniczny, 

 jak np. u Mydaea jlaveola Fali, M. nigritella Ztt., M. allotalla Mg.; u Spiloga- 

 ster najczęściej podłużny lub koniczny, chociaż bywa także i owalny (częściej 



