170 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



bnemi, w dolnej części nieco dluższemi włoskami; czoło dość płaskie lub lekko 

 wypukłe, mało ku przodowi wystające, ^t (5 /«( górze i tyłowi bardzo tuąskie {Unij- 

 ne), wąskie lub miernie wąskie, u 9 raniej więcej szerokie; oczy podłużnie jajowate, 

 rzadzićj ołtrągłojajowate, nieco szersze w części górn(5j niż w dolnej, u (5 w roz- 

 maitym stopniu uwłosione lub nagie, u 9 słabo uwłosione lub nagie, u (5 czole 

 stykające się lub mniej więcej ściśle zbliżone, u 9 oddalone. Eóżki zioisłe {incum- 

 bentes\ krótkie łub miernie długie, zaiosze krótsze od twarzy, kończą, się na poło- 

 wie dolnój lub tuż poniżaj połowy dolnt^j twarzy, częściej w ^/^ części dolnej 

 (rzadko na '^/c dolnt^j) twarzy: trzeci członelc rożków wąski lub miernie szeroki, 

 spłaszczony, dwa lub trzy razy, rzadko 3'/2 razy, dłuższy od obu członków pod- 

 stawowych; na drugim członlś:u rożkowym znajduje się kilka szczecinek (3 — 4), 

 ostatnia nieraz tak długa jak szczecinka różkowa; szczecinka różkowa {Arista v. 

 ^eta antennarum) zawsze nasadowa, składa się z dwu członków nasadowych i wła- 

 ściwój szczecinki, od dołu zgrubialój; szczecinka różkowa bywa piórkowata 

 (pierzasta), prawie pierzasta, włosista (gdy włoslii są rzadkie i niezbyt dłu- 

 gie), kosmata, prawie kosmata, omszona lub naga. Twarz krótka lub miernie 

 długa, poniżaj oczu zachodząca, rzadko zupełnie płaska lecz najczęściój nieco za- 

 klęsła w środku lub poniż(^j, pionowa lub nieco ku tyłowi cofnięta, w części dolnój 

 czasami mniej lub więcćj wysunięta ku przodowi, rzadko zaś bardzi(^j wysunięta 

 tworzy ryjkowate ku przodowi wydłużenie (np. u A. lugubris); na brzegu dolnym 

 twarzy ponad otworem gębowym niema szczecinek gębowych (Setae orales, Osten- 

 Sacken non Rond); listewki twarzowe {Carinae faciales v. facialia) nagie, (niema 

 szczecinek twarzowych, setae faciales, a tylko znajduje się kilka małych szczeci- 

 nek tuż ponad dużemi szczecinami dolnotwarzowemi, Yibrissae), z profilu bardzo 

 lekko esowato zagięte, w części dolnej nieco ku przodowi wystające, na ich obu 

 mniój lub więcój wystających ku przodowi, ostrych lub zaokrąglonych kątach 

 dolnych, znajduje się pojednt^j tęgiej i długiej szczecinie (Yibrissae, Knebelbor- 

 sten) dolnotwarzowój; te szczeciny wzajemnie się krzyżują. Obocze dolne (O. infe- 

 rior V. genalis) z każdej strony szerolde, pokrywa prawie całe lico (IfaZae), którego 

 tyllio nieznaczna część widoczna od dołu i weAvnątrz; policzki albo jagody (Oenae) 

 płaskie lub nieco wypukłe, rzadko wąskie, zwykle miernie szerokie, rzadziój bar- 

 dzo szerokie, w części dolnej i wewnętrznój najczęściój gęsto lecz krótko uszczeci- 

 nione, szczecinki te ku dołowi są coraz dłuższe. 



Otwór gębowy podłużny, trąblca dość gruba, wystająca, jój ssawka szeroka, 

 głaszczki (palpi) walcowate, dość długie, włosiste; z obu stron brzegów gębowych 

 znajduje się szereg długich szczecin brodo wycli (setae mystacinae), wznoszący się 

 aż do dolnego, wystającego kąta listewek twarzowych. Szczecin ciemieniowych, 

 setae verticales (4) '); s. pozaciemienlowych, s. ])ostverticales (2); s. przyoczkowych, 

 s. ocellares (2) t. j. 2 duże i często kilka par małych; s. czołowoobocznych dolnych, 

 ss. frontoorbiłales inferae (5 — 6—14); s. potyłicowoobocznych, s. occipitoorbitales, 

 z obu stron głowy po jednym szeregu. 



') Liczby ai-abskie w nawiasie oznaczają, ilośd szczecin: calkowittj, jeżeli szczeciny znajduji^ się 

 w pośi-odkii jakiejś części, — lub połowieznq,, jeżeli znajdują, się na częściach Ijocziiych; toż samo stosuje 

 się i do uszczecinicnia tułowia i odwłoku; liczby rzymskie oznaczają okolice pleców. 



