174 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



cęgowój najczęścićj jest usiana szczecinkami różndj długości, szczególniej od przo- 

 du, niekiedy i od tyłu, gęsto lub rzadko. 



Cęgi dolne dwie, poruszają, się poziomo ku sobie; są. one wydłużone, niekiedy 

 od cęgi górnćj dłuższe i znacznie od nićj węższe; górny ich brzeg często wklęsły 



lub naprzemian wypukły i wklęsły; brzeg dolny 

 najczęścićj wypukły; wewnętrzny (którym s^ ku 

 sobie zwrócone) krótki, zaokrąglony lub wklęsły, 

 zewnętrzny krótki, najczęściej wypukły. Cęgi 

 dolne najczęściej są nagie, rzadko tylko nielicz- 

 nemi szczecinkami pokryte. 



Podpórka prądowa składa się z kilku chity- 

 nowych części, wydłużonych i z sobą, jakoteż 

 Dwie cęgi dolne. (Części ich z poprzedniemi składowemi częściami zapładnia- 

 wystające). cza połączonych; znajduje się w przedniej i dol- 



nej części zapładniacza i jest wsuniętą, av ostatnie 

 pierścienie odwłoku. Ponieważ składowe części podpórki prąciowćj są do siebie 

 wogółe bardzo podobne u różnych gatunków r. Aricia, przeto dla dyjagnozy gatun- 

 ków w tym rodzaju mają znaczenie tylko podrzędne; najwięcćj zaś pod tym 

 względem zasługuje na uwagę kształt i uwłosienie cęgi górnój, mniój zaś cęg dol- 

 nych i blaszki podstawowćj. 



Zapladniacz u różnych gatunków r. Aricia in sensu shictiori, jest bardzo po- 

 dobny (niemówiąc już o częściach głównych składowych, które są też same) do za^ 

 pładniacza u Mydaea, Spilogaster, LimnophoraiTrichophthicus (zob. Tab. YII, VIII, 

 fig. 79, 70, 73 do 84). Przeciwnie, u dobrze scharakteryzowanego rodzaju Polie- 

 tes '), chociaż skład zapładniacza jest taki sam jak w rodzajach wymienionych, 

 forma jednakże głównych składowych części zapładniacza tak odbiega, nawet ' 

 w drobniejszych szczegółach, od kształtów wspólnych pięciu powyższym rodza- 

 jom, że już na pierwszy rzut oka widać rdzenną różnicę (fig. 85 do 88); u ostatnich 

 widzimy stopniowe przejścia form od jednój do drugićj (nawet w każdym poje- 

 dynczym rodzaju), gdy zapładniacze obu gatunków r. PoKetes do siebie podobne, 

 są jednak zupełnie odosobnione. Opierając się więc li tylko na kształcie zapła- 

 dniacza, można z wszelką słusznością twierdzić, że zapładniacze rodzajów Aricia 

 n s. str., Mydaea, i log aster, Limnophora i Trichophthicus, posiadają typ wspólny 

 i należą nie do 5-iu odmiennych lecz do jednego rodzaju; zapładniacze zaś P. lar- 

 darla i P. alholineata, bardzo znacznie od poprzednich się różniące, charakteryzują 

 inny rodzaj. (Zob. także zapładniacze r. Hydrophoria, Hydrotaea i My os pila ^g. 

 89-— 94.) — Szalki {Squamae) duże lub średniej wielkości, górna ich łuska za- 

 wsze od dolnej mniejsza, niekiedy o polowe; na brzegach krótkorzęsowate. Prze- 

 źmianki {Halteres) gołe. 



Skrzydła duże, dłuższe od odwłoku, miernie lub dość szerokie; żytka ra- 

 mienna (Costa v v. costalis) dochodzi do ż. pleszkowej {v. discoidalis s, long. 4)/ 

 ż. międzystojna {v. mediastinaUs s. auxiliaris), wraz z ż. podramienną (v. suhcosta- 



') Długo zaliczanego do r. Aricia in s. s. i najbardziej doń podobnego. 



