OWADY DWUSKRZYDŁE J. SZNABLA. 



175 



lis s. long. 1), biegnijc obok siebie tworzy, zylke zdwojoną, która przy brzegu prze- 

 dnim czyli ramiennym skrzydła, rozdwaja się, formujfj,c wydłużony trójkijcili;; 

 ż. międzystojna na brzegu skrzydła zal^ończona jest nielłiedy dużym lub małym 

 kolcem; ź, podramienna kończy się zwykle tuż przed środkiem przedniego brzegu 

 skrzydła, rzadko w samym środku, bardzo rzadko tuż poza środkiem skrzydła; 

 ż. promieniowa (u radialis s. long. 2) kończy się na znacznój przestrzeni przed 

 wierzchołkiem skrzydła; ż. łokciowa (v. ctihitalis s. long. o) Itończy się u wierzchoł- 

 ka slcrzydła (np. u A. longipes) lub nieco przed wierzchołkiem (np. u A. lucorum), 

 ż, pleszlłowa (i;, discoidalis s. long. 4) kończy się znacznie poniżćj wierzchołka, 

 stąd też komórka tylna piericsza (C. posterior prima s. Area media Ztt) u wierz- 

 chołka szeroko otwarła. Żyłka łolcciowa i ż. pleszkowa są. proste i na przebiegu 

 zewnętrznym do siebie mniej więcój równoległe, lub też ż. łokciowa przed samym 

 końcem nieznacznie jest odgiętą. ((iitjer(/0ns); niekiedy ż. pleszkowa przed wierz- 

 chołkiem jest ku tyłowi lekko łukowato wygiętą, stąd komórka tylna pierwsza 

 przed krańcem slcrzydła trochę rosszerzona, zwęża się następnie nieco u swego 

 wierzchołka, t. j. na brzegu skrzydła (n^p. u A. erratica); ż. tylna {v. posticalis 

 s. long. 5) ku brzegowi skrzydła ścieńczona- ż. kuprowa {v. analis s. long. 6) długa, 

 nie dochodzi jednak do brzegu tylnego czyli ^pachowego skrzydła; ż. pachowa {y. axil- 

 laris s. long. 7) bardzo lekko łukowato ku tyłowi wygięta, najczęścii^j nieco dłuż- 

 sza od ż. kuprowój. Szczebllk środkowy (v. łransoersa media) nieco skośny, pra- 

 wie pionowy, zwykle umieszczony znacznie poza środkiem, t.j. na, zewnątrz środka 

 komórki pleszkowej (c. discoidalis) rzadziej zaś to środku, stoi albo wprost ujścia ż, 

 podramiennej, lub też na weicnątrz od tego ujścia, t. j. bliżej nasady slcrzydła, 

 rzadzi(5j na zewnątrz ujścia; szczeblik tylny (u. transversa posticalis v. ordin.) mier- 

 nie od s, środkowego oddalony ') i umieszczony mniej lub loięcej znacznie przed środ- 

 kiem komórki tylnej pierwszej, rzadko na środku (np. u A. erronea Schn i erratica): 

 stosunek długości odcinka przedostatniego (krótszego) żyłki pleszkowej {v. disc. s. 

 long. 4) do odcinka końcowego (dłuższego cz. zewnętrznego) t(^jże żyłki bywa 

 jak 1 : 3 (rzadko), lub nawet nieco więcój niż 1 : 3 (np. u „Limnophora'''' litorea); 

 1 : 2 '/a! 1 : 2 (najczęściej); rzadziej 1 : l'/^ (np. A. Morio Ztt, M. urbana); najrza- 

 dzlój 1 : l'/ł (j fik u .4. erraiicrt) 2). Szczeblik tylny zwykle nieco ukośny, bywa 



') Szczeblik tylny zbliżony jest znacznie więcej do szczeblika środkowego, aniżeli do njścia żyłki 

 ple.szkowej. 



Stcsunek wzajemny tych dwu odcinko'w żyłki pleszkowej nie ma wcale wartości cechy rodza- 

 jowej; np. u 2-11 gatunków rodzaju Polieles Kond: u P. larJaria stosunek jest jak l : 1, S^^Y " P- alhoU- 

 neata jak 1 : 1^/4. 



J. Bigot w „Annales de la Soc. Entom. de France" (seance d- 28 Dec. 1881) podaje starannie 

 opracowani^ tablicę synoptyczną europejskich i egzotycznych rodzajo'w rodziny Anthomijzidae- pod.aję tu 

 jego kro'tk!i charakterystykę dyjagnostyczną r. Yciodesia (=Aricia in s. str.). 



„Cuillerons: valves in eg al es; che te longuement viii en x; cuisses ot tibias 

 mutiqiies (5 9; yeux velus ou toinenteux <5 9; Ailes: 1-re nervure trausv. (vena 

 transuersa media) sise avant TeKtremitó de la 2-e longitudinale (i\ suhcnsfalis v. 1-re long. 

 Schin, etc), et 2-e trans vcrs ale {v. transversa posticalis) sise plus pres dc la l-vc (fi-ansv.) 

 que de TeKtremitó de la 5-e (u. discoidalis, v. 4 loinjitiid. Sch\n. etc.) longitudinale". 



Według tejże tablicy, r. Yetodesia Rond różni się od r. Polieles (v. Polyeles) Rond głównie tera, że 



