178 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



Uszczecinienie goleni tylnych ') przedstatoia najwięcej urozmaicenia i jest ważne 

 dla odróżnienia pojedyńczłjch gatunków. Na stronie zewnętrznej (zwanej także 

 „górną.") bywają, jeden, dwa lub trzy szeregi szczecin, a mianowicie: w części 

 pi-zedniój strony zewnętrznej stoją, szczeciny lub szereg szczecin ( „zewnętrzno- 

 przednich") skierowanych najczęściej ku zewnątrz i przodowi (od 1 do 3, lecz by- 

 wa do 9 i więcej; najczęści(^j w środku lub powyżej środka goleni, rzadziój na ca- 

 łej przestrzeni goleni lub od środka do wierzchołka goleni) i z tego powodu za 

 przednie mogłyby być (chociaż mylnie) uważane; w części tylnój strony zewnę- 

 trznej, t. j. przy brzegu tylnym, szczecin albo wcale niema, lub jest kilka szczecin 



Strona wewnętrzna. 



■'^ Strona zewnętrzna. 



1) Golenie tijlne na przecięciu poprzecznem mają formę trujki^ta, .t, raczej klina o zaokrąglonych 

 kątach; rozróżniam na nich: stronę zewnętrzną, wewnętrzną, przednią i brzeg tylny. Jako przy- 

 kład podaję tu uszczecinienie goleni tylnych u A. hirsiUtdu Ztt. 



Na stronie zewnętrznej z przodu: szereg długich (a) szczecin włosowatych, skierowanych naze- 



wnątrz i nieco ku przodowi, 

 ^ idący cd '/4— 1/3 — 'A górnej 



'S goleni, aż do wierzchołka 



§ (szczeciny zewnętrzna - prze- 



^ _ dnie tylnych goleni); poza 



g nim (b) następuje szereg 



^ małych, krótkich szczeci- 



/, nek, na całej stronie ze- 



/ wnętrznej goleni; z tyłu; 



szereg krótkich, lecz nieco 

 dłuższych od poprzednich 

 szczecin (c) na całej długo- 

 ści brzegu tylnego (s. ze- 

 wnętrzno-tylne). 



Na stronie zewnętrznej 

 w części przedniej: szereg 

 długich szczecin włosowa- 

 tych (d), lecz nieco krót- 

 szych od sz. zewnętrzno- 

 przednicli, skierowanych ku 

 przodowi i na wewnątrz (s. 

 wewnętrzno-przednie), na ca- 

 łej długości goleni lub od 

 '/s górnej do wierzchołka; 

 tuż poza poprzednim: szereg 

 krótkich szczecin, skierowa- 

 nych ku dołowi, tyłowi i na wewnątrz, na całej stronie wewnętrznej (e). Na brzegu tylnym: dwie, rza- 

 dziej trzy duże, tęgie szczeciny (f) osti-ogi czyli szczeciny tylne), skierowane ku tyłowi i nieco ku dołowi. 

 V wierzchołka tej goleni od przodu, znajduje się gruby, tępy kolec średniej długości, skierowany ku przo- 

 dowi i dołowi. 



Uwaga. Części nóg' (ud, goleni) bliższe tułowia, nazywają się nasadowemi (p. hasałeś), dalsze czyli 

 końcowe: wierzrhołkowemi (p. apicides; lepiej byłoby nazwać końcowemi)\ nasady więc, czyli podstawy (ud, 

 goleni, stóp) są bliższemi ciała owadu, aniżeli wierzchołki tych części. Z powodu jednakże mniej lub 

 więcej pionowego opuszczenia goleni ku dołowi, podstawa ich znajduje się u góry, wierzchołek 

 u dołu i jeżeli mówimy np. części górne goleni, to dlatego, że przy rospatrywaniu takiemi się przedsta- 

 wiają, choci.aż nie odpowiadają one wierzchołkowi, a raczej końcowi goleni, lecz jej podstawie. 



td 



CO 

 OT? 



Goleń prawej nogi tylnej u A. hirsutula Ztt. 



