OAVADY DWUSKEZYDŁE J. SZNABLA. 



179 



(od 2 do 6; s, zewnętrzna -tylne), jedna pod drugą, stojących, albo też kilkanaście 

 szczecin tworzy szereg całkowity (wzdłuż całego brzegu tylnego strony zewnętrz- 

 nej) łub niekompletny (ponad połową, lub pod połową goleni); najczęściej są to 

 szczeciny dość wydatne; spomiędzy nich, w środku lub poniżśj środka goleni, 

 wyróżniają się często jedna lub dwie szczeciny swą wielkością, a jako skierowane 

 nazewnątrz i ku tyłowi, podobne są do szczecin tylnych (cz. ostrogowych); w czę- 

 ści środkowćj strony zewnętrznój najczęściej niema szczecin; czasami jest szereg 

 szczecin krótkich na cał^j długości goleni lub od '/y — ^f-z górnej do wierzchołka. 

 Nielciedy na stronie zewnętrznój goleni bywają trzy szeregi szczecin w taki ustawio- 

 ne sposób, że z tyłu połowy górnój jest szereg drobnych szczecin, z przodu i z ty- 

 łu połowy dolnej stoi po kilka szczecin (np. u A. aculeata 4 szczeciny z przodu, 

 2 z tyłu). 



Na stronie weionętrznej często szczecin niema (np. u wielu gatunków „My- 

 daea") lub są przy brzegu przednim albo tylnym lub przy obu brzegach i niekie- 

 dy na powierzchni (od 1 do 3 szeregów szczecin). Przy brzegu przednim bywają 

 szczeciny w różnój liczbie, różnej długości i grubości, skierowane ku przodowi 

 lub tyłowi i umieszczone na różnćj wysokości goleni, niekiedy jest tu całkowity 

 szereg szczecin na całćj długości goleni (s. weicnej.rzno-przednie)], przy: brzegu tyl- 

 nym często bywają szczeciny (lub szereg szczecin) krótkie, niekiedy włosowate, 

 rzadko długie, na całój długości goleni lub na pewny cli jój odcinkach, np. od pod- 

 stawy goleni do — dolńój goleni, lub od '/^ górnój, '/a -^ub dolnój goleni do 

 wierzchołka; niekiedy, lecz rzadko, bywa także szereg całkowity lub niekomple- 

 tny szczecinek (najczęściej drobnych) na samćj powierzchni strony wewnętrznój, 

 w jój środku lub bliżej przedniego albo tylnego brzegu. 



Na stronie przedniej najczęściój niema szczecin; jeżeli są, to zwykle albo 

 krótki szereg szczecinek lub pęczek krótkich i cienkich szczecinek na środku 

 goleni. 



Na brzegu tylnym goleni tylnych (lub tuż przy brzegu tylnym powierzchni 

 wewnętrznój) szczecin albo niema lub jest najczęściój jedna AYiellca, tęga szczeci- 

 na, skierowana ku tyłowi (i niekiedy nieco na wewnątrz), zwana ostrogą (Calcar) 

 lub szczeciną tylną, umieszczona poniżaj, a najczęściój znacznie poniżćj polowy go- 

 leni, t. j. na granicy % — ^/a górnych z '/^ — '/a dolną goleni; rzadko są dwie lub 

 trzy podobne szczeciny, np. u A. hirsutula Ztt. 



Szczeciny przedwierzchołkowe w różnój liczbie (5 — 7) i wielkości; tylna 

 najczęściej najdłuższa i tęga, podobna do ostrogi; w wyjątkowych razach, 

 u wierzcliołka goleni tylnych w części przedniej, znajduje się tęgi, gruby kolec 

 {Aculeus s. Spicula) o tępym (np. u A. hirsutula) wierzchołku, skierowany ku 

 przodowi i dołowi; niekiedy składa się on z 2 lub o ściśle do siebie przylega- 

 jącj'ch szczecin (np. u A. aculeata Lw). 



